४०१. पण्णकजातकं (७-१-६)

३९. पण्णकं [दसण्णकं (सी. स्या. पी.)] तिखिणधारं, असिं सम्पन्नपायिनं;

परिसायं पुरिसो गिलति, किं दुक्करतरं ततो;

यदञ्ञं दुक्करं ठानं, तं मे अक्खाहि पुच्छितो.

४०. गिलेय्य पुरिसो लोभा, असिं सम्पन्नपायिनं;

यो च वज्जा ददामीति, तं दुक्करतरं ततो;

सब्बञ्ञं सुकरं ठानं, एवं जानाहि मद्दव [मागध (सी. स्या. पी.)].

४१. ब्याकासि आयुरो पञ्हं, अत्थं [अत्थ (पी. सी. निय्य)] धम्मस्स कोविदो;

पुक्कुसं दानि पुच्छामि, किं दुक्करतरं ततो;

यदञ्ञं दुक्करं ठानं, तं मे अक्खाहि पुच्छितो.

४२. न वाचमुपजीवन्ति, अफलं गिरमुदीरितं;

यो च दत्वा अवाकयिरा, तं दुक्करतरं ततो;

सब्बञ्ञं सुकरं ठानं, एवं जानाहि मद्दव.

४३. ब्याकासि पुक्कुसो पञ्हं, अत्थं धम्मस्स कोविदो;

सेनकं दानि पुच्छामि, किं दुक्करतरं ततो;

यदञ्ञं दुक्करं ठानं, तं मे अक्खाहि पुच्छितो.

४४. ददेय्य पुरिसो दानं, अप्पं वा यदि वा बहुं;

यो च दत्वा नानुतप्पे [तपे (सी. पी.)], तं दुक्करतरं ततो;

सब्बञ्ञं सुकरं ठानं, एवं जानाहि मद्दव.

४५. ब्याकासि आयुरो पञ्हं, अथो पुक्कुसपोरिसो;

सब्बे पञ्हे अतिभोति, यथा भासति सेनकोति.

पण्णक [दसण्णक (सी. स्या. पी.)] जातकं छट्ठं.