४०२. सत्तुभस्तजातकं (७-१-७)

४६. विब्भन्तचित्तो कुपितिन्द्रियोसि, नेत्तेहि ते वारिगणा सवन्ति;

किं ते नट्ठं किं पन पत्थयानो, इधागमा ब्रह्मे तदिङ्घ [ब्राह्मण इङ्घ (सी. स्या.)] ब्रूहि.

४७. मिय्येथ भरिया वजतो ममज्ज, अगच्छतो मरणमाह यक्खो;

एतेन दुक्खेन पवेधितोस्मि, अक्खाहि मे सेनक एतमत्थं.

४८. बहूनि ठानानि विचिन्तयित्वा, यमेत्थ वक्खामि तदेव सच्चं;

मञ्ञामि ते ब्राह्मण सत्तुभस्तं, अजानतो कण्हसप्पो पविट्ठो.

४९. आदाय दण्डं परिसुम्भ भस्तं, पस्सेळमूगं उरगं दुजिव्हं [दिजिव्हं (सी. पी.)];

छिन्दज्ज कङ्खं विचिकिच्छितानि, भुजङ्गमं पस्स पमुञ्च भस्तं.

५०. संविग्गरूपो परिसाय मज्झे, सो ब्राह्मणो सत्तुभस्तं पमुञ्चि;

अथ निक्खमि उरगो उग्गतेजो, आसीविसो सप्पो फणं करित्वा.

५१. सुलद्धलाभा जनकस्स रञ्ञो, यो पस्सती सेनकं साधुपञ्ञं;

विवट्टछद्दो [विवत्तच्छद्दो (सी.), विवट्टच्छदो (स्या.), विवट्टच्छद्दा (पी.)] नुसि सब्बदस्सी, ञाणं नु ते ब्राह्मण भिंसरूपं.

५२. इमानि मे सत्तसतानि अत्थि, गण्हाहि सब्बानि ददामि तुय्हं;

तया हि मे जीवितमज्ज लद्धं, अथोपि भरियाय मकासि सोत्थिं.

५३. न पण्डिता वेतनमादियन्ति, चित्राहि गाथाहि सुभासिताहि;

इतोपि ते ब्रह्मे ददन्तु वित्तं, आदाय त्वं गच्छ सकं निकेतन्ति.

सत्तुभस्तजातकं [सेनकजातकं (स्या.)] सत्तमं.