४००. दब्भपुप्फजातकं (७-१-५)
२९. अनुतीरचारी भद्दन्ते, सहायमनुधाव मं;
महा मे गहितो [रोहितो (क.)] मच्छो, सो मं हरति वेगसा.
३०. गम्भीरचारी भद्दन्ते, दळ्हं गण्हाहि थामसा;
अहं तं उद्धरिस्सामि, सुपण्णो उरगामिव [उरगम्मिव (सी. स्या. पी.)].
३१. विवादो नो समुप्पन्नो, दब्भपुप्फ सुणोहि मे;
समेहि मेधगं [मेधकं (पी.)] सम्म, विवादो वूपसम्मतं.
३२. धम्मट्ठोहं पुरे आसिं, बहू अड्डा मे तीरिता [बहुअट्टं मे तीरितं (सी.), बहुअट्टंव तीरितं (स्या.), बहु अत्थं मे तीरितं (पी.)];
समेमि मेधगं सम्म, विवादो वूपसम्मतं.
३३. अनुतीरचारि नङ्गुट्ठं, सीसं गम्भीरचारिनो;
अच्चायं [अथायं (सी. पी.)] मज्झिमो खण्डो, धम्मट्ठस्स भविस्सति.
३४. चिरम्पि भक्खो अभविस्स, सचे न विवदेमसे;
असीसकं अनङ्गुट्ठं, सिङ्गालो हरति रोहितं.
३५. यथापि राजा नन्देय्य, रज्जं लद्धान खत्तियो;
एवाहमज्ज नन्दामि, दिस्वा पुण्णमुखं पतिं.
३६. कथं नु थलजो सन्तो, उदके मच्छं परामसि;
पुट्ठो मे सम्म अक्खाहि, कथं अधिगतं तया.
३७. विवादेन किसा होन्ति, विवादेन धनक्खया;
जीना उद्दा विवादेन, भुञ्ज मायावि रोहितं.
३८. एवमेव मनुस्सेसु, विवादो यत्थ जायति;
धम्मट्ठं पटिधावन्ति, सो हि नेसं विनायको;
धनापि तत्थ जीयन्ति, राजकोसो पवड्ढतीति [च वड्ढति (पी.)].
दब्भपुप्फजातकं पञ्चमं.