४००. दब्भपुप्फजातकं (७-१-५)

२९. अनुतीरचारी भद्दन्ते, सहायमनुधाव मं;

महा मे गहितो [रोहितो (क.)] मच्छो, सो मं हरति वेगसा.

३०. गम्भीरचारी भद्दन्ते, दळ्हं गण्हाहि थामसा;

अहं तं उद्धरिस्सामि, सुपण्णो उरगामिव [उरगम्मिव (सी. स्या. पी.)].

३१. विवादो नो समुप्पन्नो, दब्भपुप्फ सुणोहि मे;

समेहि मेधगं [मेधकं (पी.)] सम्म, विवादो वूपसम्मतं.

३२. धम्मट्ठोहं पुरे आसिं, बहू अड्डा मे तीरिता [बहुअट्टं मे तीरितं (सी.), बहुअट्टंव तीरितं (स्या.), बहु अत्थं मे तीरितं (पी.)];

समेमि मेधगं सम्म, विवादो वूपसम्मतं.

३३. अनुतीरचारि नङ्गुट्ठं, सीसं गम्भीरचारिनो;

अच्चायं [अथायं (सी. पी.)] मज्झिमो खण्डो, धम्मट्ठस्स भविस्सति.

३४. चिरम्पि भक्खो अभविस्स, सचे न विवदेमसे;

असीसकं अनङ्गुट्ठं, सिङ्गालो हरति रोहितं.

३५. यथापि राजा नन्देय्य, रज्जं लद्धान खत्तियो;

एवाहमज्ज नन्दामि, दिस्वा पुण्णमुखं पतिं.

३६. कथं नु थलजो सन्तो, उदके मच्छं परामसि;

पुट्ठो मे सम्म अक्खाहि, कथं अधिगतं तया.

३७. विवादेन किसा होन्ति, विवादेन धनक्खया;

जीना उद्दा विवादेन, भुञ्ज मायावि रोहितं.

३८. एवमेव मनुस्सेसु, विवादो यत्थ जायति;

धम्मट्ठं पटिधावन्ति, सो हि नेसं विनायको;

धनापि तत्थ जीयन्ति, राजकोसो पवड्ढतीति [च वड्ढति (पी.)].

दब्भपुप्फजातकं पञ्चमं.