३८४. धम्मधजजातकं (६-१-९)

६४. धम्मं चरथ ञातयो, धम्मं चरथ भद्दं वो [भद्द वो (क.)];

धम्मचारी सुखं सेति, अस्मिं लोके परम्हि च.

६५. भद्दको वतयं पक्खी, दिजो परमधम्मिको;

एकपादेन तिट्ठन्तो, धम्ममेवानुसासति.

६६. नास्स सीलं विजानाथ, अनञ्ञाय पसंसथ;

भुत्वा अण्डञ्च पोतञ्च [छापे च (सी. पी.)], धम्मो धम्मोति भासति.

६७. अञ्ञं भणति वाचाय, अञ्ञं कायेन कुब्बति;

वाचाय नो च कायेन, न तं धम्मं अधिट्ठितो.

६८. वाचाय सखिलो मनोविदुग्गो, छन्नो कूपसयोव कण्हसप्पो;

धम्मधजो गामनिगमासुसाधु [गामनिगमासु साधुसम्मतो (सी.), गामनिगमसाधु (पी.)], दुज्जानो पुरिसेन बालिसेन.

६९. इमं तुण्डेहि पक्खेहि, पादा चिमं विहेठथ [विपोथथ (पी.)];

छवञ्हिमं विनासेथ, नायं संवासनारहोति.

धम्मधजजातकं नवमं.