३७५. कपोतजातकं (५-३-५)

१३५. इदानि खोम्हि सुखितो अरोगो, निक्कण्टको निप्पतितो कपोतो;

काहामि दानी हदयस्स तुट्ठिं, तथाहिमं मंससाकं बलेति.

१३६. कायं बलाका सिखिनो, चोरी लङ्घिपितामहा;

ओरं बलाके आगच्छ, चण्डो मे वायसो सखा.

१३७. अलञ्हि ते जग्घिताये, ममं दिस्वान एदिसं;

विलूनं सूदपुत्तेन, पिट्ठमण्डेन [पिट्ठमद्देन (सी. स्या. पी.)] मक्खितं.

१३८. सुन्हातो सुविलित्तोसि, अन्नपानेन तप्पितो;

कण्ठे च ते वेळुरियो, अगमा नु कजङ्गलं.

१३९. मा ते मित्तो अमित्तो वा, अगमासि कजङ्गलं;

पिञ्छानि तत्थ लायित्वा, कण्ठे बन्धन्ति वट्टनं.

१४०. पुनपापज्जसी सम्म, सीलञ्हि तव तादिसं;

न हि मानुसका भोगा, सुभुञ्जा होन्ति पक्खिनाति.

कपोतजातकं पञ्चमं.

अड्ढवग्गो ततियो.

तस्सुद्दानं –

अथ वण्ण ससील हिरि लभते, सुमुखा विस साळियमित्तवरो;

अथ चक्क पलास सराज सतो, यव बाल कपोतक पन्नरसाति.

अथ वग्गुद्दानं –

जीनञ्च वण्णं असमंवगुप्परि, सुदेसिता जातकन्ति सन्ति वीसति [जातक पञ्चवीसति (?)];

महेसिनो ब्रह्मचरित्तमुत्त-मवोच गाथा अत्थवती सुब्यञ्जनाति.

पञ्चकनिपातं निट्ठितं.