३६०. सुयोनन्दीजातकं (५-१-१०)

५५. वाति गन्धो तिमिरानं, कुसमुद्दो च [व (स्या. पी.)] घोसवा;

दूरे इतो सुयोनन्दी [इतो हि सुसन्दी (सी. स्या.), इतोपि सुस्सोन्दी (पी.)], तम्बकामा तुदन्ति मं.

५६. कथं समुद्दमतरि, कथं अद्दक्खि सेदुमं [सेरुमं (सी. स्या. पी.)];

कथं तस्सा च तुय्हञ्च, अहु सग्ग [अग्ग (सी. स्या.)] समागमो.

५७. कुरुकच्छा [भरुकच्छा (सी. स्या. पी.)] पयातानं, वाणिजानं धनेसिनं;

मकरेहि अभिदा [मकरेहिब्भिदा (सी.), मकरेहि’भिदा (स्या.), मकरेहि भिन्ना (पी.)] नावा, फलकेनाहमप्लविं.

५८. सा मं सण्हेन मुदुना, निच्चं चन्दनगन्धिनी;

अङ्गेन [अङ्केन (पी. क.)] उद्धरी भद्दा, माता पुत्तंव ओरसं.

५९. सा मं अन्नेन पानेन, वत्थेन सयनेन च;

अत्तनापि च मन्दक्खी, एवं तम्ब विजानाहीति.

सुयोनन्दीजातकं दसमं.

मणिकुण्डलवग्गो पठमो.

तस्सुद्दानं –

अथ जिनवरो हरितं तिणको, अथ भिन्नप्लवो उरगोव घटो;

दरिया पुन कुञ्जर भूनहता, मिगमुत्तमसग्गवरेन दसाति.