३२४. चम्मसाटकजातकं (४-३-४)

९३. कल्याणरूपो वतयं चतुप्पदो, सुभद्दको चेव सुपेसलो च;

यो ब्राह्मणं जातिमन्तूपपन्नं, अपचायति मेण्डवरो यसस्सी.

९४. मा ब्राह्मण इत्तरदस्सनेन, विस्सासमापज्जि चतुप्पदस्स;

दळ्हप्पहारं अभिकङ्खमानो [अभिकत्तुकामो (स्या.)], अवसक्कती दस्सति सुप्पहारं.

९५. ऊरुट्ठि [ऊरट्ठि (सी.)] भग्गं पवट्टितो [पतितो (सी. स्या.)] खारिभारो, सब्बञ्च भण्डं ब्राह्मणस्स [ब्राह्मणस्सीध (क. सी. पी.), ब्राह्मणस्सेव (क. सी. स्या. क.)] भिन्नं;

उभोपि बाहा पग्गय्ह [पग्गय्येव (स्या.), पग्गहीय (?)] कन्दति [बाहा पग्गय्य कन्दति (पी. क.)], अभिधावथ हञ्ञते ब्रह्मचारी.

९६. एवं सो निहतो सेति, यो अपूजं पसंसति [नमस्सति (पी.)];

यथाहमज्ज पहतो, हतो मेण्डेन दुम्मतीति.

चम्मसाटकजातकं चतुत्थं.