३१४. लोहकुम्भिजातकं (४-२-४)

५३. दुज्जीवितमजीविम्ह, ये सन्ते [येसं नो (स्या. क.)] न ददम्हसे;

विज्जमानेसु भोगेसु, दीपं नाकम्ह अत्तनो.

५४. सट्ठि [सट्ठिं (स्या.)] वस्ससहस्सानि, परिपुण्णानि सब्बसो;

निरये पच्चमानानं, कदा अन्तो भविस्सति.

५५. नत्थि अन्तो कुतो अन्तो, न अन्तो पटिदिस्सति;

तदा हि पकतं पापं, मम तुय्हञ्च मारिसा [मारिस (सी. स्या. पी.)].

५६. सोहं नून इतो गन्त्वा, योनिं लद्धान मानुसिं;

वदञ्ञू सीलसम्पन्नो, काहामि कुसलं बहुन्ति.

लोहकुम्भिजातकं चतुत्थं.