३०६. सुजातजातकं (४-१-६)
२१. किमण्डका इमे देव, निक्खित्ता कंसमल्लके;
उपलोहितका वग्गू, तं [ते (पी.)] मे अक्खाहि पुच्छितो.
२२. यानि पुरे तुवं देवि, भण्डु नन्तकवासिनी;
उच्छङ्गहत्था पचिनासि, तस्सा ते कोलियं फलं.
२३. उड्डय्हते न रमति, भोगा विप्पजहन्ति तं [विप्पजहन्ति’मं (?)];
तत्थेविमं पटिनेथ, यत्थ कोलं पचिस्सति.
२४. होन्ति हेते महाराज, इद्धिप्पत्ताय [इद्धिमत्ताय (क.)] नारिया;
खम देव सुजाताय, मास्सा [मासु (क.)] कुज्झ रथेसभाति.
सुजातजातकं छट्ठं.