३०६. सुजातजातकं (४-१-६)

२१. किमण्डका इमे देव, निक्खित्ता कंसमल्लके;

उपलोहितका वग्गू, तं [ते (पी.)] मे अक्खाहि पुच्छितो.

२२. यानि पुरे तुवं देवि, भण्डु नन्तकवासिनी;

उच्छङ्गहत्था पचिनासि, तस्सा ते कोलियं फलं.

२३. उड्डय्हते न रमति, भोगा विप्पजहन्ति तं [विप्पजहन्ति’मं (?)];

तत्थेविमं पटिनेथ, यत्थ कोलं पचिस्सति.

२४. होन्ति हेते महाराज, इद्धिप्पत्ताय [इद्धिमत्ताय (क.)] नारिया;

खम देव सुजाताय, मास्सा [मासु (क.)] कुज्झ रथेसभाति.

सुजातजातकं छट्ठं.