२९६. समुद्दजातकं (३-५-६)
१३६. को नायं [को न्वायं (स्या.)] लोणतोयस्मिं, समन्ता परिधावति;
मच्छे मकरे च वारेति, ऊमीसु च विहञ्ञति.
१३७. अनन्तपायी सकुणो, अतित्तोति दिसासुतो;
समुद्दं पातुमिच्छामि, सागरं सरितं पतिं.
१३८. सो अयं हायति चेव, पूरते च महोदधि;
नास्स नायति पीतन्तो, अपेय्यो किर सागरोति.
समुद्दजातकं छट्ठं.