२९६. समुद्दजातकं (३-५-६)

१३६. को नायं [को न्वायं (स्या.)] लोणतोयस्मिं, समन्ता परिधावति;

मच्छे मकरे च वारेति, ऊमीसु च विहञ्ञति.

१३७. अनन्तपायी सकुणो, अतित्तोति दिसासुतो;

समुद्दं पातुमिच्छामि, सागरं सरितं पतिं.

१३८. सो अयं हायति चेव, पूरते च महोदधि;

नास्स नायति पीतन्तो, अपेय्यो किर सागरोति.

समुद्दजातकं छट्ठं.