२९१. सुराघटजातकं (२-५-१)

१२१. सब्बकामददं कुम्भं, कुटं लद्धान धुत्तको;

याव नं अनुपालेति, ताव सो सुखमेधति.

१२२. यदा मत्तो च दित्तो च, पमादा कुम्भमब्भिदा;

तदा नग्गो च पोत्थो च, पच्छा बालो विहञ्ञति.

१२३. एवमेव यो धनं लद्धा, पमत्तो [अमत्ता (सी.), अमत्तो (पी.)] परिभुञ्जति;

पच्छा तप्पति दुम्मेधो, कुटं भित्वाव [कुटं भिन्नोव (सी. पी.), कुटभिन्नोव (?)] धुत्तकोति.

सुराघट [भद्रघट (सी. पी.), भद्रघटभेदक (स्या.)] जातकं पठमं.