९. उपाहनवग्गो
२३१. उपाहनजातकं (२-९-१)
१६१. यथापि कीता पुरिसस्सुपाहना, सुखस्स अत्थाय दुखं उदब्बहे;
घम्माभितत्ता थलसा पपीळिता, तस्सेव पादे पुरिसस्स खादरे.
१६२. एवमेव यो दुक्कुलीनो अनरियो, तम्माक [तम्हाक (सी.), तुम्हाक (स्या. पी.)] विज्जञ्च सुतञ्च आदिय;
तमेव सो तत्थ सुतेन खादति, अनरियो वुच्चति दुपाहनूपमोति [पानदूपमोति (सी. पी.)].
उपाहनजातकं पठमं.
२३२. वीणागुणजातकं (२-९-२)
१६३. एकचिन्तितो यमत्थो, बालो अपरिणायको;
न हि खुज्जेन वामेन, भोति सङ्गन्तुमरहसि.
१६४. पुरिसूसभं मञ्ञमाना, अहं खुज्जमकामयिं;
सोयं संकुटितो सेति, छिन्नतन्ति यथा विणाति [थुणाति (सी.)].
वीणागुणजातकं दुतियं.
२३३. विकण्णजातकं (२-९-३)
१६५. कामं यहिं इच्छसि तेन गच्छ, विद्धोसि मम्मम्हि [ममस्मि (क.)] विकण्णकेन;
हतोसि भत्तेन सुवादितेन [सवादितेन (सी. स्या. पी.)], लोलो च मच्छे अनुबन्धमानो.
१६६. एवम्पि लोकामिसं ओपतन्तो, विहञ्ञती चित्तवसानुवत्ती;
सो हञ्ञति ञातिसखान मज्झे, मच्छानुगो सोरिव सुंसुमारोति [सुसुमारो (क.)].
विकण्णजातकं ततियं.
२३४. असिताभूजातकं (२-९-४)
१६७. त्वमेव दानिमकर [मकरि (स्या.), मकरा (क. सी.)], यं कामो ब्यगमा तयि;
सोयं अप्पटिसन्धिको, खरछिन्नंव रेनुकं [रेरुकं (सी. पी.)].
१६८. अत्रिच्छं [अत्रिच्छा (सी. स्या. पी.)] अतिलोभेन, अतिलोभमदेन च;
एवं हायति अत्थम्हा, अहंव असिताभुयाति.
असिताभूजातकं चतुत्थं.
२३५. वच्छनखजातकं (२-९-५)
१६९. सुखा घरा वच्छनख, सहिरञ्ञा सभोजना;
यत्थ भुत्वा पिवित्वा च, सयेय्याथ अनुस्सुको.
१७०. घरा नानीहमानस्स, घरा नाभणतो मुसा;
घरा नादिन्नदण्डस्स, परेसं अनिकुब्बतो [अनिक्रुब्बतो (क.)];
एवं छिद्दं दुरभिसम्भवं [दुरभिभवं (सी. पी.)], को घरं पटिपज्जतीति.
वच्छनखजातकं पञ्चमं.
२३६. बकजातकं (२-९-६)
१७१. भद्दको वतयं पक्खी, दिजो कुमुदसन्निभो;
वूपसन्तेहि पक्खेहि, मन्दमन्दोव झायति.
१७२. नास्स सीलं विजानाथ, अनञ्ञाय पसंसथ;
अम्हे दिजो न पालेति, तेन पक्खी न फन्दतीति.
बकजातकं छट्ठं.
२३७. साकेतजातकं (२-९-७)
१७३. को नु खो भगवा हेतु, एकच्चे इध पुग्गले;
अतीव हदयं निब्बाति, चित्तञ्चापि पसीदति.
१७४. पुब्बेव सन्निवासेन, पच्चुप्पन्नहितेन वा;
एवं तं जायते पेमं, उप्पलंव यथोदकेति.
साकेतजातकं सत्तमं.
२३८. एकपदजातकं (२-९-८)
१७५. इङ्घ एकपदं तात, अनेकत्थपदस्सितं [पदनिस्सितं (सी. पी.)];
किञ्चि सङ्गाहिकं ब्रूसि, येनत्थे साधयेमसे.
१७६. दक्खेय्येकपदं तात, अनेकत्थपदस्सितं;
तञ्च सीलेन सञ्ञुत्तं, खन्तिया उपपादितं;
अलं मित्ते सुखापेतुं, अमित्तानं दुखाय चाति.
एकपदजातकं अट्ठमं.
२३९. हरितमण्डूकजातकं (२-९-९)
१७७. आसीविसम्पि मं [आसीविसं ममं (सी. पी.)] सन्तं, पविट्ठं कुमिनामुखं;
रुच्चते हरितामाता, यं मं खादन्ति मच्छका.
१७८. विलुम्पतेव पुरिसो, यावस्स उपकप्पति;
यदा चञ्ञे विलुम्पन्ति, सो विलुत्तो विलुम्पतीति [विलुप्पतीति (?)].
हरितमण्डूकजातकं नवमं.
२४०. महापिङ्गलजातकं (२-९-१०)
१७९. सब्बो जनो हिंसितो पिङ्गलेन, तस्मिं मते पच्चया [पच्चयं (सी. स्या. पी.)] वेदयन्ति;
पियो नु ते आसि अकण्हनेत्तो, कस्मा नु त्वं रोदसि द्वारपाल.
१८०. न मे पियो आसि अकण्हनेत्तो, भायामि पच्चागमनाय तस्स;
इतो गतो हिंसेय्य मच्चुराजं, सो हिंसितो आनेय्य पुन इध.
१८१. दड्ढो वाहसहस्सेहि, सित्तो घटसतेहि सो;
परिक्खता च सा भूमि, मा भायि नागमिस्सतीति.
महापिङ्गलजातकं दसमं.
उपाहनवग्गो नवमो.
तस्सुद्दानं –
वरुपाहन खुज्ज विकण्णकको, असिताभुय पञ्चमवच्छनखो;
दिज पेमवरुत्तमएकपदं, कुमिनामुख पिङ्गलकेन दसाति.