१०. सिङ्गालवग्गो

२४१. सब्बदाठिजातकं (२-१०-१)

१८२. सिङ्गालो मानथद्धो च, परिवारेन अत्थिको;

पापुणि महतिं भूमिं, राजासि सब्बदाठिनं.

१८३. एवमेव मनुस्सेसु, यो होति परिवारवा;

सो हि तत्थ महा होति, सिङ्गालो विय दाठिनन्ति.

सब्बदाठिजातकं पठमं.

२४२. सुनखजातकं (२-१०-२)

१८४. बालो वतायं सुनखो, यो वरत्तं [यो च योत्तं (क.)] न खादति;

बन्धना च पमुञ्चेय्य, असितो च घरं वजे.

१८५. अट्ठितं मे मनस्मिं मे, अथो मे हदये कतं;

कालञ्च पटिकङ्खामि, याव पस्सुपतू जनो [पसुपतुज्जनो (स्या. क.)].

सुनखजातकं दुतियं.

२४३. गुत्तिलजातकं (२-१०-३)

१८६. सत्ततन्तिं सुमधुरं, रामणेय्यं अवाचयिं;

सो मं रङ्गम्हि अव्हेति, सरणं मे होहि कोसिय.

१८७. अहं तं सरणं सम्म [अहं ते सरणं होमि (वि. व. ३२८)], अहमाचरियपूजको;

न तं जयिस्सति सिस्सो, सिस्समाचरिय जेस्ससीति.

गुत्तिलजातकं ततियं.

२४४. विगतिच्छजातकं (२-१०-४)

१८८. यं पस्सति न तं इच्छति, यञ्च न पस्सति तं किरिच्छति;

मञ्ञामि चिरं चरिस्सति, न हि तं लच्छति यं स इच्छति.

१८९. यं लभति न तेन तुस्सति, यञ्च पत्थेति लद्धं हीळेति;

इच्छा हि अनन्तगोचरा, विगतिच्छान [वीतिच्छानं (सी. पी.)] नमो करोमसेति.

विगतिच्छ [वीतिच्छ (सी. पी.)] जातकं चतुत्थं.

२४५. मूलपरियायजातकं (२-१०-५)

१९०. कालो घसति भूतानि, सब्बानेव सहत्तना;

यो च कालघसो भूतो, स भूतपचनिं पचि.

१९१. बहूनि नरसीसानि, लोमसानि ब्रहानि च;

गीवासु पटिमुक्कानि, कोचिदेवेत्थ कण्णवाति.

मूलपरियायजातकं पञ्चमं.

२४६. बालोवादजातकं (२-१०-६)

१९२. हन्त्वा छेत्वा [झत्वा (सी. पी.), घत्वा (स्या.)] वधित्वा च, देति दानं असञ्ञतो;

एदिसं भत्तं भुञ्जमानो, स पापमुपलिम्पति [स पापेन उपलिप्पति (सी. पी.)].

१९३. पुत्तदारम्पि चे हन्त्वा, देति दानं असञ्ञतो;

भुञ्जमानोपि सप्पञ्ञो, न पापमुपलिम्पतीति.

बालोवादजातकं छट्ठं.

२४७. पादञ्जलीजातकं (२-१०-७)

१९४. अद्धा पादञ्जली सब्बे, पञ्ञाय अतिरोचति;

तथा हि ओट्ठं भञ्जति, उत्तरिं नून पस्सति.

१९५. नायं धम्मं अधम्मं वा, अत्थानत्थञ्च बुज्झति;

अञ्ञत्र ओट्ठनिब्भोगा, नायं जानाति किञ्चनन्ति.

पादञ्जलीजातकं सत्तमं.

२४८. किंसुकोपमजातकं (२-१०-८)

१९६. सब्बेहि किंसुको दिट्ठो, किंन्वेत्थ विचिकिच्छथ;

न हि सब्बेसु ठानेसु, सारथी परिपुच्छितो.

१९७. एवं सब्बेहि ञाणेहि, येसं धम्मा अजानिता;

ते वे धम्मेसु कङ्खन्ति, किंसुकस्मिंव भातरोति.

किंसुकोपमजातकं अट्ठमं.

२४९. सालकजातकं (२-१०-९)

१९८. एकपुत्तको भविस्ससि, त्वञ्च नो हेस्ससि इस्सरो कुले;

ओरोह दुमस्मा सालक, एहि दानि घरकं वजेमसे.

१९९. ननु मं सुहदयोति [ननु मं हदयेति (सी. पी.)] मञ्ञसि, यञ्च मं हनसि वेळुयट्ठिया;

पक्कम्बवने रमामसे, गच्छ त्वं घरकं यथासुखन्ति.

सालकजातकं नवमं.

२५०. कपिजातकं (२-१०-१०)

२००. अयं इसी उपसमसंयमे रतो, स तिट्ठति [सन्तिट्ठति (सी. पी.)] सिसिरभयेन अट्टितो;

हन्द अयं पविसतुमं अगारकं, विनेतु सीतं दरथञ्च केवलं.

२०१. नायं इसी उपसमसंयमे रतो, कपी अयं दुमवरसाखगोचरो;

सो दूसको रोसको चापि जम्मो, सचेवजेमम्पि [सचे + आवजे + इमम्पि] दूसेय्यगारन्ति [दूसये घरन्ति (सी. स्या. पी.)].

कपिजातकं दसमं.

सिङ्गालवग्गो दसमो.

तस्सुद्दानं –

अथ राजा सिङ्गालवरो सुनखो, तथा कोसिय इच्छति कालघसो;

अथ दानवरोट्ठपि सारथिना, पुनम्बवनञ्च सिसिरकपि दसाति.

अथ वग्गुद्दानं –

दळ्हञ्च वग्गं अपरेन सन्थवं, कल्याणवग्गासदिसो च रूहकं;

नतंदळ्ह बीरणथम्भकं पुन, कासावुपाहन सिङ्गालकेन दसाति.

दुकनिपातं निट्ठितं.