२१६. मच्छजातकं (२-७-६)

१३१. न मायमग्गि तपति, न सूलो साधुतच्छितो;

यञ्च मं मञ्ञते मच्छी, अञ्ञं सो रतिया गतो.

१३२. सो मं दहति रागग्गि, चित्तं चूपतपेति मं;

जालिनो मुञ्चथायिरा मं, न कामे हञ्ञते क्वचीति.

मच्छजातकं छट्ठं.