७. बीरणथम्भवग्गो

२११. सोमदत्तजातकं (२-७-१)

१२१. अकासि योग्गं धुवमप्पमत्तो, संवच्छरं बीरणथम्भकस्मिं;

ब्याकासि सञ्ञं परिसं विगय्ह, न निय्यमो तायति अप्पपञ्ञं.

१२२. द्वयं याचनको तात, सोमदत्त निगच्छति;

अलाभं धनलाभं वा, एवं धम्मा हि याचनाति.

सोमदत्तजातकं पठमं.

२१२. उच्छिट्ठभत्तजातकं (२-७-२)

१२३. अञ्ञो उपरिमो वण्णो, अञ्ञो वण्णो च हेट्ठिमो;

ब्राह्मणी त्वेव पुच्छामि, किं हेट्ठा किञ्च उप्परि.

१२४. अहं नटोस्मि भद्दन्ते, भिक्खकोस्मि इधागतो;

अयञ्हि कोट्ठमोतिण्णो, अयं सो यं [त्वं (क.)] गवेससीति.

उच्छिट्ठभत्तजातकं दुतियं.

२१३. भरुजातकं (२-७-३)

१२५. इसीनमन्तरं कत्वा, भरुराजाति [कुरुराजाति (क.)] मे सुतं;

उच्छिन्नो सह रट्ठेहि [रट्ठेन (सी. पी.)], सराजा विभवङ्गतो.

१२६. तस्मा हि छन्दागमनं, नप्पसंसन्ति पण्डिता;

अदुट्ठचित्तो भासेय्य, गिरं सच्चुपसंहितन्ति.

भरुजातकं [कुरुरातकं (क.)] ततियं.

२१४. पुण्णनदीजातकं (२-७-४)

१२७. पुण्णं नदिं येन च पेय्यमाहु, जातं यवं येन च गुय्हमाहु;

दूरं गतं येन च अव्हयन्ति, सो त्यागतो [त्याभतो (स्या. क.) पहेळिगाथाभावो मनसि कातब्बो] हन्द च भुञ्ज ब्राह्मण.

१२८. यतो मं सरती राजा, वायसम्पि पहेतवे;

हंसा कोञ्चा मयूरा च [हंसकोञ्चमयूरानं (क. अट्ठ. पाठन्तरं)], असतीयेव पापियाति.

पुण्णनदीजातकं चतुत्थं.

२१५. कच्छपजातकं (२-७-५)

१२९. अवधी वत अत्तानं, कच्छपो ब्याहरं गिरं [कच्छपोव पब्याहरं (स्या.), कच्छपो सो पब्याहरं (क.)];

सुग्गहीतस्मिं कट्ठस्मिं, वाचाय सकियावधि.

१३०. एतम्पि दिस्वा नरवीरियसेट्ठ, वाचं पमुञ्चे कुसलं नातिवेलं;

पस्ससि बहुभाणेन, कच्छपं ब्यसनं गतन्ति.

कच्छपजातकं पञ्चमं.

२१६. मच्छजातकं (२-७-६)

१३१. न मायमग्गि तपति, न सूलो साधुतच्छितो;

यञ्च मं मञ्ञते मच्छी, अञ्ञं सो रतिया गतो.

१३२. सो मं दहति रागग्गि, चित्तं चूपतपेति मं;

जालिनो मुञ्चथायिरा मं, न कामे हञ्ञते क्वचीति.

मच्छजातकं छट्ठं.

२१७. सेग्गुजातकं (२-७-७)

१३३. सब्बो लोको अत्तमनो अहोसि, अकोविदा गामधम्मस्स सेग्गु;

कोमारि को नाम [कोमारिका नाम (क.), कोमारिको नाम (स्या. पी.)] तवज्ज धम्मो, यं त्वं गहिता पवने परोदसि.

१३४. यो दुक्खफुट्ठाय भवेय्य ताणं, सो मे पिता दुब्भि वने करोति;

सा कस्स कन्दामि वनस्स मज्झे, यो तायिता सो सहसं करोतीति.

सेग्गुजातकं सत्तमं.

२१८. कूटवाणिजजातकं (२-७-८)

१३५. सठस्स साठेय्यमिदं सुचिन्तितं, पच्चोड्डितं पटिकूटस्स कूटं;

फालञ्चे खादेय्युं [अदेय्युं (सी. पी.)] मूसिका, कस्मा कुमारं कुलला न [नो (सी. स्या. पी.)] हरेय्युं.

१३६. कूटस्स हि सन्ति [सन्तीध (क.)] कूटकूटा, भवति [भवन्ति (क.)] चापि निकतिनो निकत्या;

देहि पुत्तनट्ठ फालनट्ठस्स फालं, मा ते पुत्तमहासि फालनट्ठोति.

कूटवाणिजजातकं अट्ठमं.

२१९. गरहितजातकं (२-७-९)

१३७. हिरञ्ञं मे सुवण्णं मे, एसा रत्तिं दिवा कथा;

दुम्मेधानं मनुस्सानं, अरियधम्मं अपस्सतं.

१३८. द्वे द्वे गहपतयो गेहे, एको तत्थ अमस्सुको;

लम्बत्थनो वेणिकतो, अथो अङ्कितकण्णको;

कीतो धनेन बहुना, सो तं वितुदते जनन्ति.

गरहितजातकं नवमं.

२२०. धम्मधजजातकं (२-७-१०)

१३९. सुखं जीवितरूपोसि, रट्ठा विवनमागतो;

सो एकको रुक्खमूले [अरञ्ञस्मिं (सी. स्या. पी.)], कपणो विय झायसि.

१४०. सुखं जीवितरूपोस्मि, रट्ठा विवनमागतो;

सो एकको रुक्खमूले, कपणो विय झायामि;

सतं धम्मं अनुस्सरंति.

धम्मधजजातकं दसमं.

बीरणथम्भवग्गो सत्तमो.

तस्सुद्दानं –

अथ बीरणथम्भवरो च नटो, भरुराजवरुत्तमपुण्णनदी;

बहुभाणि अग्गिपवने मूसिका, सहलम्बत्थनो कपणेन दसाति.