२१२. उच्छिट्ठभत्तजातकं (२-७-२)

१२३. अञ्ञो उपरिमो वण्णो, अञ्ञो वण्णो च हेट्ठिमो;

ब्राह्मणी त्वेव पुच्छामि, किं हेट्ठा किञ्च उप्परि.

१२४. अहं नटोस्मि भद्दन्ते, भिक्खकोस्मि इधागतो;

अयञ्हि कोट्ठमोतिण्णो, अयं सो यं [त्वं (क.)] गवेससीति.

उच्छिट्ठभत्तजातकं दुतियं.