२०८. सुसुमारजातकं (२-६-८)

११५. अलं मेतेहि अम्बेहि, जम्बूहि पनसेहि च;

यानि पारं समुद्दस्स, वरं मय्हं उदुम्बरो.

११६. महती वत ते बोन्दि, न च पञ्ञा तदूपिका;

सुसुमार [सुंसुमार (सी. स्या. पी.)] वञ्चितो मेसि, गच्छ दानि यथासुखन्ति.

सुसुमारजातकं अट्ठमं.