५२३. अलम्बुसाजातकं (३)

९५. ‘‘अथ ब्रवि ब्रहा इन्दो, वत्रभू जयतं पिता;

देवकञ्ञं पराभेत्वा, सुधम्मायं अलम्बुसं.

९६. ‘‘मिस्से देवा तं याचन्ति, तावतिंसा सइन्दका;

इसिप्पलोभने [इसिपलोभिके (सी. स्या.), इसिं पलोभिके (पी.)] गच्छ, इसिसिङ्गं अलम्बुसे.

९७. ‘‘पुरायं अम्हे अच्चेति [नाच्चेति (स्या. क.)], वत्तवा [वतवा (सी. स्या. पी.)] ब्रह्मचरियवा;

निब्बानाभिरतो वुद्धो [वद्धो (पी.), बुद्धो (स्या. क.)], तस्स मग्गानि आवर’’.

९८. ‘‘देवराज किमेव त्वं, ममेव तुवं सिक्खसि;

इसिप्पलोभने [इसिपलोभिके (सी. स्या.), इसिं पलोभिके (पी.)] गच्छ, सन्ति अञ्ञापि अच्छरा.

९९. ‘‘मादिसियो पवरा चेव, असोके नन्दने वने;

तासम्पि होतु परियायो, तापि यन्तु पलोभना’’ [पलोभिका (स्या. पी.)].

१००. ‘‘अद्धा हि सच्चं भणसि, सन्ति अञ्ञापि अच्छरा;

तादिसियो पवरा चेव, असोके नन्दने वने.

१०१. ‘‘न ता एवं पजानन्ति, पारिचरियं पुमं गता;

यादिसं त्वं पजानासि, नारि सब्बङ्गसोभने.

१०२. ‘‘त्वमेव गच्छ कल्याणि, इत्थीनं पवरा चसि;

तवेव वण्णरूपेन, सवसमानयिस्ससि’’ [वसमानापयिस्ससि (स्या.), वसमानामयिस्ससि (पी.), तं वसमानयिस्ससि (क.)].

१०३. ‘‘न वाहं न गमिस्सामि, देवराजेन पेसिता;

विभेमि चेतं आसादुं, उग्गतेजो हि ब्राह्मणो.

१०४. ‘‘अनेके निरयं पत्ता, इसिमासादिया जना;

आपन्ना मोहसंसारं, तस्मा लोमानि हंसये’’.

१०५. ‘‘इदं वत्वान पक्कामि, अच्छरा कामवण्णिनी;

मिस्सा मिस्सितु [मिस्सेतु (सी. स्या. पी.)] मिच्छन्ती, इसिसिङ्गं अलम्बुसा.

१०६. ‘‘सा च तं वनमोगय्ह, इसिसिङ्गेन रक्खितं;

बिम्बजालकसञ्छन्नं, समन्ता अड्ढयोजनं.

१०७. ‘‘पातोव पातरासम्हि, उदण्हसमयं [उदयसमयं (स्या.), उदन्तसमयं (क.)] पति;

अग्गिट्ठं परिमज्जन्तं, इसिसिङ्गं उपागमि’’.

१०८. ‘‘का नु विज्जुरिवाभासि, ओसधी विय तारका;

विचित्तहत्थाभरणा [विचित्तवत्थाभरणा (सी.)], आमुत्तमणिकुण्डला [आमुक्कमणिकुण्डला (?)].

१०९. ‘‘आदिच्चवण्णसङ्कासा, हेमचन्दनगन्धिनी;

सञ्ञतूरू महामाया, कुमारी चारुदस्सना.

११०. ‘‘विलग्गा [विलाका (सी. स्या. पी.)] मुदुका सुद्धा, पादा ते सुप्पतिट्ठिता;

गमना कामनीया [कमना कमनीया (सी. पी.)] ते, हरन्तियेव मे मनो.

१११. ‘‘अनुपुब्बाव ते ऊरू, नागनाससमूपमा;

विमट्ठा तुय्हं सुस्सोणी, अक्खस्स फलकं यथा.

११२. ‘‘उप्पलस्सेव किञ्जक्खा, नाभि ते साधु सण्ठिता;

पूरा कण्हञ्जनस्सेव, दूरतो पटिदिस्सति.

११३. ‘‘दुविधा जाता उरजा, अवण्टा साधु पच्चुदा;

पयोधरा अपतिता [अप्पतीता (सी. स्या. पी.)], अड्ढलाबुसमा थना.

११४. ‘‘दीघा कम्बुतलाभासा, गीवा एणेय्यका यथा;

पण्डरावरणा वग्गु, चतुत्थमनसन्निभा.

११५. ‘‘उद्धग्गा च अधग्गा च, दुमग्गपरिमज्जिता;

दुविजा नेलसम्भूता, दन्ता तव सुदस्सना.

११६. ‘‘अपण्डरा लोहितन्ता, जिञ्जूक [जिञ्जुक (सी. स्या. पी.)] फलसन्निभा;

आयता च विसाला च, नेत्ता तव सुदस्सना.

११७. ‘‘नातिदीघा सुसम्मट्ठा, कनकब्या [कनकग्गा (पी.)] समोचिता;

उत्तमङ्गरुहा तुय्हं, केसा चन्दनगन्धिका.

११८. ‘‘यावता कसिगोरक्खा, वाणिजानं [वणिजानं (पी.)] च या गति;

इसीनञ्च परक्कन्तं, सञ्ञतानं तपस्सिनं.

११९. ‘‘न ते समसमं पस्से, अस्मिं पथवि [पुथुवि (पी.)] मण्डले;

को वा त्वं कस्स वा पुत्तो, कथं जानेमु तं मयं’’.

१२०. ‘‘न पञ्हकालो भद्दन्ते, कस्सपेवं गते सति;

एहि सम्म रमिस्साम, उभो अस्माकमस्समे;

एहि तं उपगूहिस्सं [उपगुय्हिस्सं (स्या.)], रतीनं कुसलो भव’’.

१२१. ‘‘इदं वत्वान पक्कामि, अच्छरा कामवण्णिनी;

मिस्सा मिस्सितुमिच्छन्ती, इसिसिङ्गं अलम्बुसा’’.

१२२. ‘‘सो च वेगेन निक्खम्म, छेत्वा दन्धपरक्कमं [दन्धपदक्कमं (क.)];

तमुत्तमासु वेणीसु, अज्झप्पत्तो [अज्झापत्तो (पी.)] परामसि;

१२३. ‘‘तमुदावत्त कल्याणी, पलिस्सजि सुसोभना [सुसोभणी (स्या. क.)];

चवितम्हि [चवि तम्हा (स्या. क.)] ब्रह्मचरिया, यथा तं अथ तोसिता.

१२४. ‘‘मनसा अगमा इन्दं, वसन्तं नन्दने वने;

तस्सा सङ्कप्पमञ्ञाय, मघवा देवकुञ्जरो.

१२५. ‘‘पल्लङ्कं पहिणी खिप्पं, सोवण्णं सोपवाहनं;

सउत्तरच्छदपञ्ञासं, सहस्सपटियत्थतं [पटिकत्थतं (सी.)].

१२६. ‘‘तमेनं तत्थ धारेसि, उरे कत्वान सोभना;

यथा एकमुहुत्तंव, तीणि वस्सानि धारयि.

१२७. ‘‘विमदो तीहि वस्सेहि, पबुज्झित्वान ब्राह्मणो;

अद्दसासि हरित [हरी (पी.)] रुक्खे, समन्ता अग्गियायनं.

१२८. ‘‘नवपत्तवनं फुल्लं, कोकिलग्गणघोसितं;

समन्ता पविलोकेत्वा, रुदं अस्सूनि वत्तयि.

१२९. ‘‘न जुहे न जपे [जप्पे (क.)] मन्ते, अग्गिहुत्तं पहापितं;

को नु मे पारिचरियाय, पुब्बे चित्तं पलोभयि.

१३०. ‘‘अरञ्ञे मे विहरतो, यो मे तेजा ह सम्भुतं [सम्भतं (पी.)];

नानारत्नपरिपूरं, नावंव गण्हि अण्णवे’’.

१३१. ‘‘अहं ते पारिचरियाय, देवराजेन पेसिता;

अवधिं [अवधी (स्या. पी. क.)] चित्तं चित्तेन, पमादो [पमादा (स्या. पी.)] त्वं न बुज्झसि’’.

१३२. ‘‘इमानि किर मं तातो, कस्सपो अनुसासति;

कमलासदिसित्थियो [सरिसित्थियो (स्या. पी.)], तायो बुज्झेसि माणव.

१३३. ‘‘उरे गण्डायो बुज्झेसि, तायो बुज्झेसि माणव;

इच्चानुसासि मं तातो, यथा मं अनुकम्पको.

१३४. ‘‘तस्साहं वचनं नाकं, पितु वुद्धस्स सासनं;

अरञ्ञे निम्मनुस्सम्हि, स्वज्ज झायामि [स्वाज्जज्झायामि (सी. पी.)] एकको.

१३५. ‘‘सोहं तथा करिस्सामि, धिरत्थु जीवितेन मे;

पुन वा तादिसो हेस्सं, मरणं मे भविस्सति’’.

१३६. ‘‘तस्स तेजं [तेजञ्च (सी. पी.)] वीरियञ्च, धितिं [धितिञ्च (पी.)] ञत्वा अवट्ठितं [सुवड्ढितं (सी.)];

सिरसा अग्गही पादे, इसिसिङ्गं अलम्बुसा.

१३७. ‘‘मा मे कुज्झ [कुज्झि (पी.)] महावीर, मा मे कुज्झ [कुज्झि (पी.)] महाइसे;

महा अत्थो मया चिण्णो, तिदसानं यसस्सिनं;

तया संकम्पितं आसि, सब्बं देवपुरं तदा’’.

१३८. ‘‘तावतिंसा च ये देवा, तिदसानञ्च वासवो;

त्वञ्च भद्दे सुखी होहि, गच्छ कञ्ञे यथासुखं’’.

१३९. ‘‘तस्स पादे गहेत्वान, कत्वा च नं पदक्खिणं;

अञ्जलिं पग्गहेत्वान, तम्हा ठाना अपक्कमि.

१४०. ‘‘यो च तस्सासि पल्लङ्को, सोवण्णो सोपवाहनो;

सउत्तरच्छदपञ्ञासो, सहस्सपटियत्थतो;

तमेव पल्लङ्कमारुय्ह, अगा देवान सन्तिके.

१४१. ‘‘तमोक्कमिव आयन्तिं, जलन्तिं विज्जुतं यथा;

पतीतो सुमनो वित्तो, देविन्दो अददा वरं’’.

१४२. ‘‘वरञ्चे मे अदो सक्क, सब्बभूतानमिस्सर;

निसिप्पलोभिका [न इसिपलोभिका (स्या.), न इसिपलोभियं (पी.)] गच्छे, एतं सक्क वरं वरे’’ति.

अलम्बुसाजातकं ततियं.