५१३. जयद्दिसजातकं (३)

६४. चिरस्सं वत मे उदपादि अज्ज, भक्खो महा सत्तमिभत्तकाले;

कुतोसि को वासि तदिङ्घ ब्रूहि, आचिक्ख जातिं विदितो यथासि.

६५. पञ्चालराजा मिगवं पविट्ठो, जयद्दिसो नाम यदिस्सुतो ते;

चरामि कच्छानि वनानि चाहं, पसदं इमं खाद ममज्ज मुञ्च.

६६. सेनेव त्वं पणसि सस्समानो [सय्हमानो (स्या. क.)], ममेस भक्खो पसदो यं वदेसि;

तं खादियान पसदं जिघञ्ञं [जिघच्छं (?)], खादिस्सं पच्छा न विलापकालो.

६७. न चत्थि मोक्खो मम निक्कयेन [विक्कयेन (सी.)], गन्त्वान पच्चागमनाय पण्हे;

तं सङ्करं [सङ्गरं (सी. स्या. पी.)] ब्राह्मणस्सप्पदाय, सच्चानुरक्खी पुनरावजिस्सं.

६८. किं कम्मजातं अनुतप्पते त्वं [अनुतप्पती तं (सी. पी.)], पत्तं समीपं मरणस्स राज;

आचिक्ख मे तं अपि सक्कुणेमु, अनुजानितुं आगमनाय पण्हे.

६९. कता मया ब्राह्मणस्स धनासा, तं सङ्करं पटिमुक्कं न मुत्तं;

तं सङ्करं ब्राह्मणस्सप्पदाय, सच्चानुरक्खी पुनरावजिस्सं.

७०. या ते कता ब्राह्मणस्स धनासा, तं सङ्करं पटिमुक्कं न मुत्तं;

तं सङ्करं ब्राह्मणस्सप्पदाय, सच्चानुरक्खी पुनरावजस्सु.

७१. मुत्तो च सो पोरिसादस्स [पुरिसादस्स (पी.)] हत्था, गन्त्वा सकं मन्दिरं कामकामी;

तं सङ्करं ब्राह्मणस्सप्पदाय, आमन्तयी पुत्तमलीनसत्तं [सत्तुं (स्या. पी. क.)].

७२. अज्जेव रज्जं अभिसिञ्चयस्सु, धम्मं चर सेसु परेसु चापि;

अधम्मकारो च ते माहु रट्ठे, गच्छामहं पोरिसादस्स ञत्ते [ञन्ते (स्या.)].

७३. किं कम्म कुब्बं तव देव पाव [देवपादे (सी. स्या. पी.)], नाराधयी तं तदिच्छामि सोतुं;

यमज्ज रज्जम्हि उदस्सये तुवं, रज्जम्पि निच्छेय्यं तया विनाहं.

७४. न कम्मुना वा वचसा व तात, अपराधितोहं तुवियं सरामि;

सन्धिञ्च [सद्धिं च (क.)] कत्वा पुरिसादकेन, सच्चानुरक्खी पुनाहं गमिस्सं.

७५. अहं गमिस्सामि इधेव होहि, नत्थि ततो जीवतो विप्पमोक्खो;

सचे तुवं गच्छसियेव राज, अहम्पि गच्छामि उभो न होम.

७६. अद्धा हि तात सतानेस धम्मो, मरणा च मे दुक्खतरं तदस्स;

कम्मासपादो तं यदा पचित्वा, पसय्ह खादे भिदा रुक्खसूले.

७७. पाणेन ते पाणमहं निमिस्सं, मा त्वं अगा पोरिसादस्स ञत्ते;

एतञ्च ते पाणमहं निमिस्सं, तस्मा मतं जीवितस्स वण्णेमि [वरेमि (सी.)].

७८. ततो हवे धितिमा राजपुत्तो, वन्दित्वा मातु च पितु च [वन्दित्थ मातुच्च पितुच्च (सी. पी.)] पादे;

दुखिनिस्स माता निपता [निपती (सी. पी.)] पथब्या, पितास्स पग्गय्ह भुजानि कन्दति.

७९. तं गच्छन्तं ताव पिता विदित्वा, परम्मुखो वन्दति पञ्जलीको;

सोमो च राजा वरुणो च राजा, पजापती चन्दिमा सूरियो च;

एतेहि गुत्तो पुरिसादकम्हा, अनुञ्ञातो सोत्थि पच्चेहि तात.

८०. यं दण्डकिरञ्ञो गतस्स [यं दण्डकारञ्ञगतस्स (पी.)] माता, रामस्सकासि सोत्थानं सुगुत्ता;

तं ते अहं सोत्थानं करोमि, एतेन सच्चेन सरन्तु देवा;

अनुञ्ञातो सोत्थि पच्चेहि पुत्त.

८१. आवी रहो वापी मनोपदोसं, नाहं सरे जातु मलीनसत्ते;

एतेन सच्चेन सरन्तु देवा, अनुञ्ञातो सोत्थि पच्चेहि भातिक [भात (सी.), भाता (स्या. पी.)].

८२. यस्मा च मे अनधिमनोसि सामि, न चापि मे मनसा अप्पियोसि;

एतेन सच्चेन सरन्तु देवा, अनुञ्ञातो सोत्थि पच्चेहि सामि.

८३. ब्रहा उजू चारुमुखो कुतोसि, न मं पजानासि वने वसन्तं;

लुद्दं मं ञत्वा ‘‘पुरिसादको’’ति, को सोत्थि माजानमिधा’वजेय्य.

८४. जानामि लुद्द पुरिसादको त्वं, न तं न जानामि वने वसन्तं;

अहञ्च पुत्तोस्मि जयद्दिसस्स, ममज्ज खाद पितुनो पमोक्खा.

८५. जानामि पुत्तोति [पुत्तोसि (स्या. क.)] जयद्दिसस्स, तथा हि वो मुखवण्णो उभिन्नं;

सुदुक्करञ्ञेव [सुदुक्करञ्चेव (स्या. पी. क.)] कतं तवेदं, यो मत्तुमिच्छे पितुनो पमोक्खा.

८६. न दुक्करं किञ्चि महेत्थ मञ्ञे, यो मत्तुमिच्छे पितुनो पमोक्खा;

मातु च [मातुच्च (सी.)] हेतु परलोक गन्त्वा [गम्या (सी. स्या.), गम्य (पी.)], सुखेन सग्गेन च सम्पयुत्तो.

८७. अहञ्च खो अत्तनो पापकिरियं, आवी रहो वापि सरे न जातु;

सङ्खातजातीमरणोहमस्मि, यथेव मे इध तथा परत्थ.

८८. खादज्ज मं दानि महानुभाव, करस्सु किच्चानि इमं सरीरं;

रुक्खस्स वा ते पपतामि अग्गा, छादयमानो मय्हं त्वमदेसि मंसं.

८९. इदञ्च ते रुच्चति राजपुत्त, चजेसि [चजासि (सी. पी.)] पाणं पितुनो पमोक्खा;

तस्मा हि सो [तस्मातिह (सी. स्या.)] त्वं तरमानरूपो, सम्भञ्ज कट्ठानि जलेहि अग्गिं.

९०. ततो हवे धितिमा राजपुत्तो, दारुं समाहत्वा महन्तमग्गिं;

सन्दीपयित्वा पटिवेदयित्थ, आदीपितो दानि महायमग्गि [मया यक्खमग्गि (क.)].

९१. खादज्ज मं दानि पसय्हकारी, किं मं मुहुं पेक्खसि हट्ठलोमो;

तथा तथा तुय्हमहं करोमि, यथा यथा मं छादयमानो अदेसि.

९२. को तादिसं अरहति खादिताये, धम्मे ठितं सच्चवादिं वदञ्ञुं;

मुद्धापि तस्स विफलेय्य सत्तधा, यो तादिसं सच्चवादिं अदेय्य.

९३. इदञ्हि सो ब्राह्मणं मञ्ञमानो, ससो अवासेसि सके सरीरे;

तेनेव सो चन्दिमा देवपुत्तो, ससत्थुतो [ससट्ठको (स्या.)] कामदुहज्ज [कामरुहज्ज (क.)] यक्ख.

९४. चन्दो यथा राहुमुखा पमुत्तो, विरोचते पन्नरसेव भाणुमा [भानुमा (सी. पी.)];

एवं तुवं पोरिसादा पमुत्तो, विरोच कपिले [कम्पिल्ल (सी. पी.), कपिल्ले (स्या.)] महानुभाव;

आमोदयं पितरं मातरञ्च, सब्बो च ते नन्दतु ञातिपक्खो.

९५. ततो हवे धितिमा राजपुत्तो, कतञ्जली परियाय [परियगा (सी.), पग्गय्ह (स्या. पी.)] पोरिसादं;

अनुञ्ञातो सोत्थि सुखी अरोगो, पच्चागमा [पच्चाग (पी.)] कपिलमलीनसत्ता [कम्पिल्ल’मलीनसत्तो (सी. पी.), कपिल’मलीनसत्ता (क.)].

९६. तं नेगमा जानपदा च सब्बे, हत्थारोहा रथिका पत्तिका च;

नमस्समाना पञ्जलिका उपागमुं, नमत्थु ते दुक्करकारकोसीति.

जयद्दिसजातकं [जयदिसजातकं (क.)] ततियं.