५०९. हत्थिपालजातकं (१३)
३३७. चिरस्सं वत पस्साम, ब्राह्मणं देववण्णिनं;
महाजटं खारिधरं [भारधरं (पी.)], पङ्कदन्तं रजस्सिरं.
३३८. चिरस्सं वत पस्साम, इसिं धम्मगुणे रतं;
कासायवत्थवसनं, वाकचीरं पटिच्छदं.
३३९. आसनं उदकं पज्जं, पटिगण्हातु नो भवं;
अग्घे भवन्तं पुच्छाम, अग्घं कुरुतु नो भवं.
३४०. अधिच्च वेदे परियेस वित्तं, पुत्ते गहे [गेहे (सी. स्या. पी.)] तात पतिट्ठपेत्वा;
गन्धे रसे पच्चनुभुय्य [पच्चनुभोत्व (स्या.), पच्चनुभुत्व (पी.)] सब्बं, अरञ्ञं साधु मुनि सो पसत्थो.
३४१. वेदा न सच्चा न च वित्तलाभो, न पुत्तलाभेन जरं विहन्ति;
गन्धे रसे मुच्चन [मुञ्चन (सी. क.)] माहु सन्तो, सकम्मुना [सकम्मना (सी. पी.)] होति फलूपपत्ति.
३४२. अद्धा हि सच्चं वचनं तवेतं, सकम्मुना होति फलूपपत्ति;
जिण्णा च मातापितरो तवीमे [तवेमे (सी.), तव यिमे (स्या. पी.)], पस्सेय्युं तं वस्ससतं अरोगं [अरोग्यं (स्या. क.)].
३४३. यस्सस्स सक्खी मरणेन राज, जराय मेत्ती नरवीरसेट्ठ;
यो चापि जञ्ञा न मरिस्सं कदाचि, पस्सेय्युं तं वस्ससतं अरोगं.
३४४. यथापि नावं पुरिसो दकम्हि, एरेति चे नं उपनेति तीरं;
एवम्पि ब्याधी सततं जरा च, उपनेति मच्चं [मच्चु (स्या. पी.)] वसमन्तकस्स.
३४५. पङ्को च कामा पलिपो च कामा, मनोहरा दुत्तरा मच्चुधेय्या;
एतस्मिं पङ्के पलिपे ब्यसन्ना [विसन्ना (स्या. क.)], हीनत्तरूपा न तरन्ति पारं.
३४६. अयं पुरे लुद्दमकासि कम्मं, स्वायं गहीतो न हि मोक्खितो मे;
ओरुन्धिया नं परिरक्खिस्सामि, मायं पुन लुद्दमकासि कम्मं.
३४७. गवंव [गावंव (सी.)] नट्ठं पुरिसो यथा वने, अन्वेसती [परियेसती (सी. पी.)] राज अपस्समानो;
एवं नट्ठो एसुकारी ममत्थो, सोहं कथं न गवेसेय्यं राज.
३४८. हिय्योति हिय्यति [हीयोति हीयति (सी.)] पोसो, परेति परिहायति;
अनागतं नेतमत्थीति ञत्वा, उप्पन्नछन्दं को पनुदेय्य धीरो.
३४९. पस्सामि वोहं दहरं [दहरी (स्या. पी. क.)] कुमारिं, मत्तूपमं केतकपुप्फनेत्तं;
अभुत्तभोगे [अभुत्व भोगे (स्या. क. अट्ठ.), अभुत्व भोगे (पी.), भोगे अतुत्वा (क.)] पठमे वयस्मिं, आदाय मच्चु वजते कुमारिं.
३५०. युवा सुजातो सुमुखो सुदस्सनो, सामो कुसुम्भपरिकिण्णमस्सु;
हित्वान कामे पटिकच्च [पटिगच्च (सी.), पटिगच्छ (स्या. पी.)] गेहं, अनुजान मं पब्बजिस्सामि देव.
३५१. साखाहि रुक्खो लभते समञ्ञं, पहीनसाखं पन खाणुमाहु;
पहीनपुत्तस्स ममज्ज भोति, वासेट्ठि भिक्खाचरियाय कालो.
३५२. अघस्मि कोञ्चाव यथा हिमच्चये, कतानि [तन्तानि (सी. पी.)] जालानि पदालिय [पदालेय्य (सी.)] हंसा;
गच्छन्ति पुत्ता च पती च मय्हं, साहं कथं नानुवजे पजानं.
३५३. एते भुत्वा वमित्वा च, पक्कमन्ति विहङ्गमा;
ये च भुत्वान वमिंसु, ते मे हत्थत्त [हत्थत्थ (सी. स्या. पी.)] मागता.
३५४. अवमी ब्राह्मणो कामे, सो [ते (सी. पी.)] त्वं पच्चावमिस्ससि;
वन्तादो पुरिसो राज, न सो होति पसंसियो.
३५५. पङ्के च [पङ्केव (सी. पी.)] पोसं पलिपे ब्यसन्नं, बली यथा दुब्बलमुद्धरेय्य;
एवम्पि मं त्वं उदतारि भोति, पञ्चालि गाथाहि सुभासिताहि.
३५६. इदं वत्वा महाराजा, एसुकारी दिसम्पति;
रट्ठं हित्वान पब्बजि, नागो छेत्वाव बन्धनं.
३५७. राजा च पब्बज्जमरोचयित्थ, रट्ठं पहाय नरवीरसेट्ठो;
तुवम्पि नो होति यथेव राजा, अम्हेहि गुत्ता अनुसास रज्जं.
३५८. राजा च पब्बज्जमरोचयित्थ, रट्ठं पहाय नरवीरसेट्ठो;
अहम्पि एका [एकाव (सी.)] चरिस्सामि लोके, हित्वान कामानि मनोरमानि.
३५९. राजा च पब्बज्जमरोचयित्थ, रट्ठं पहाय नरवीरसेट्ठो;
अहम्पि एका चरिस्सामि लोके, हित्वान कामानि यथोधिकानि.
३६०. अच्चेन्ति काला तरयन्ति रत्तियो, वयोगुणा अनुपुब्बं जहन्ति;
अहम्पि एका चरिस्सामि लोके, हित्वान कामानि मनोरमानि.
३६१. अच्चेन्ति काला तरयन्ति रत्तियो, वयोगुणा अनुपुब्बं जहन्ति;
अहम्पि एका चरिस्सामि लोके, हित्वान कामानि यथोधिकानि.
३६२. अच्चेन्ति काला तरयन्ति रत्तियो, वयोगुणा अनुपुब्बं जहन्ति;
अहम्पि एका चरिस्सामि लोके, सीतिभूता [सीतीभूता (सी.)] सब्बमतिच्च सङ्गन्ति.
हत्थिपालजातकं तेरसमं.