५०९. हत्थिपालजातकं (१३)

३३७. चिरस्सं वत पस्साम, ब्राह्मणं देववण्णिनं;

महाजटं खारिधरं [भारधरं (पी.)], पङ्कदन्तं रजस्सिरं.

३३८. चिरस्सं वत पस्साम, इसिं धम्मगुणे रतं;

कासायवत्थवसनं, वाकचीरं पटिच्छदं.

३३९. आसनं उदकं पज्जं, पटिगण्हातु नो भवं;

अग्घे भवन्तं पुच्छाम, अग्घं कुरुतु नो भवं.

३४०. अधिच्च वेदे परियेस वित्तं, पुत्ते गहे [गेहे (सी. स्या. पी.)] तात पतिट्ठपेत्वा;

गन्धे रसे पच्चनुभुय्य [पच्चनुभोत्व (स्या.), पच्चनुभुत्व (पी.)] सब्बं, अरञ्ञं साधु मुनि सो पसत्थो.

३४१. वेदा न सच्चा न च वित्तलाभो, न पुत्तलाभेन जरं विहन्ति;

गन्धे रसे मुच्चन [मुञ्चन (सी. क.)] माहु सन्तो, सकम्मुना [सकम्मना (सी. पी.)] होति फलूपपत्ति.

३४२. अद्धा हि सच्चं वचनं तवेतं, सकम्मुना होति फलूपपत्ति;

जिण्णा च मातापितरो तवीमे [तवेमे (सी.), तव यिमे (स्या. पी.)], पस्सेय्युं तं वस्ससतं अरोगं [अरोग्यं (स्या. क.)].

३४३. यस्सस्स सक्खी मरणेन राज, जराय मेत्ती नरवीरसेट्ठ;

यो चापि जञ्ञा न मरिस्सं कदाचि, पस्सेय्युं तं वस्ससतं अरोगं.

३४४. यथापि नावं पुरिसो दकम्हि, एरेति चे नं उपनेति तीरं;

एवम्पि ब्याधी सततं जरा च, उपनेति मच्चं [मच्चु (स्या. पी.)] वसमन्तकस्स.

३४५. पङ्को च कामा पलिपो च कामा, मनोहरा दुत्तरा मच्चुधेय्या;

एतस्मिं पङ्के पलिपे ब्यसन्ना [विसन्ना (स्या. क.)], हीनत्तरूपा न तरन्ति पारं.

३४६. अयं पुरे लुद्दमकासि कम्मं, स्वायं गहीतो न हि मोक्खितो मे;

ओरुन्धिया नं परिरक्खिस्सामि, मायं पुन लुद्दमकासि कम्मं.

३४७. गवंव [गावंव (सी.)] नट्ठं पुरिसो यथा वने, अन्वेसती [परियेसती (सी. पी.)] राज अपस्समानो;

एवं नट्ठो एसुकारी ममत्थो, सोहं कथं न गवेसेय्यं राज.

३४८. हिय्योति हिय्यति [हीयोति हीयति (सी.)] पोसो, परेति परिहायति;

अनागतं नेतमत्थीति ञत्वा, उप्पन्नछन्दं को पनुदेय्य धीरो.

३४९. पस्सामि वोहं दहरं [दहरी (स्या. पी. क.)] कुमारिं, मत्तूपमं केतकपुप्फनेत्तं;

अभुत्तभोगे [अभुत्व भोगे (स्या. क. अट्ठ.), अभुत्व भोगे (पी.), भोगे अतुत्वा (क.)] पठमे वयस्मिं, आदाय मच्चु वजते कुमारिं.

३५०. युवा सुजातो सुमुखो सुदस्सनो, सामो कुसुम्भपरिकिण्णमस्सु;

हित्वान कामे पटिकच्च [पटिगच्च (सी.), पटिगच्छ (स्या. पी.)] गेहं, अनुजान मं पब्बजिस्सामि देव.

३५१. साखाहि रुक्खो लभते समञ्ञं, पहीनसाखं पन खाणुमाहु;

पहीनपुत्तस्स ममज्ज भोति, वासेट्ठि भिक्खाचरियाय कालो.

३५२. अघस्मि कोञ्चाव यथा हिमच्चये, कतानि [तन्तानि (सी. पी.)] जालानि पदालिय [पदालेय्य (सी.)] हंसा;

गच्छन्ति पुत्ता च पती च मय्हं, साहं कथं नानुवजे पजानं.

३५३. एते भुत्वा वमित्वा च, पक्कमन्ति विहङ्गमा;

ये च भुत्वान वमिंसु, ते मे हत्थत्त [हत्थत्थ (सी. स्या. पी.)] मागता.

३५४. अवमी ब्राह्मणो कामे, सो [ते (सी. पी.)] त्वं पच्चावमिस्ससि;

वन्तादो पुरिसो राज, न सो होति पसंसियो.

३५५. पङ्के च [पङ्केव (सी. पी.)] पोसं पलिपे ब्यसन्नं, बली यथा दुब्बलमुद्धरेय्य;

एवम्पि मं त्वं उदतारि भोति, पञ्चालि गाथाहि सुभासिताहि.

३५६. इदं वत्वा महाराजा, एसुकारी दिसम्पति;

रट्ठं हित्वान पब्बजि, नागो छेत्वाव बन्धनं.

३५७. राजा च पब्बज्जमरोचयित्थ, रट्ठं पहाय नरवीरसेट्ठो;

तुवम्पि नो होति यथेव राजा, अम्हेहि गुत्ता अनुसास रज्जं.

३५८. राजा च पब्बज्जमरोचयित्थ, रट्ठं पहाय नरवीरसेट्ठो;

अहम्पि एका [एकाव (सी.)] चरिस्सामि लोके, हित्वान कामानि मनोरमानि.

३५९. राजा च पब्बज्जमरोचयित्थ, रट्ठं पहाय नरवीरसेट्ठो;

अहम्पि एका चरिस्सामि लोके, हित्वान कामानि यथोधिकानि.

३६०. अच्चेन्ति काला तरयन्ति रत्तियो, वयोगुणा अनुपुब्बं जहन्ति;

अहम्पि एका चरिस्सामि लोके, हित्वान कामानि मनोरमानि.

३६१. अच्चेन्ति काला तरयन्ति रत्तियो, वयोगुणा अनुपुब्बं जहन्ति;

अहम्पि एका चरिस्सामि लोके, हित्वान कामानि यथोधिकानि.

३६२. अच्चेन्ति काला तरयन्ति रत्तियो, वयोगुणा अनुपुब्बं जहन्ति;

अहम्पि एका चरिस्सामि लोके, सीतिभूता [सीतीभूता (सी.)] सब्बमतिच्च सङ्गन्ति.

हत्थिपालजातकं तेरसमं.