५०८. पञ्चपण्डितजातकं (१२)
३१५. पञ्च पण्डिता समागतात्थ, पञ्हा मे पटिभाति तं सुणाथ;
निन्दियमत्थं पसंसियं वा, कस्सेवाविकरेय्य [कस्स वावीकरेय्य (क.)] गुय्हमत्थं.
३१६. त्वं आविकरोहि भूमिपाल, भत्ता भारसहो तुवं वदे तं;
तव छन्दरुचीनि [छन्दञ्च रुचिञ्च (सी. पी.)] सम्मसित्वा, अथ वक्खन्ति जनिन्द पञ्च धीरा.
३१७. या सीलवती अनञ्ञथेय्या [अनञ्ञधेय्या (सी. पी.)], भत्तुच्छन्दवसानुगा (पिया) [( ) नत्थि सी. पी. पोत्थकेसु] मनापा;
निन्दियमत्थं पसंसियं वा, भरियायाविकरेय्य [भरियाय वावीकरेय्य (क.)] गुय्हमत्थं.
३१८. यो किच्छगतस्स आतुरस्स, सरणं होति गती परायनञ्च;
निन्दियमत्थं पसंसियं वा, सखिनो वाविकरेय्य गुय्हमत्थं.
३१९. जेट्ठो [यो जेट्ठो (स्या.)] अथ मज्झिमो कनिट्ठो, यो [सो (सी. स्या. पी.)] चे सीलसमाहितो ठितत्तो;
निन्दियमत्थं पसंसियं वा, भातु वावीकरेय्य गुय्हमत्थं.
३२०. यो वे पितुहदयस्स पद्धगू [पत्थगू (स्या.), पत्तगू (क.)], अनुजातो पितरं अनोमपञ्ञो;
निन्दियमत्थं पसंसियं वा, पुत्तस्साविकरेय्य [पुत्तस्स वावीकरेय्य (क.)] गुय्हमत्थं.
३२१. माता द्विपदाजनिन्दसेट्ठ, या नं [यो तं (सी. पी.)] पोसेति छन्दसा पियेन;
निन्दियमत्थं पसंसियं वा, मातुयावीकरेय्य [मातुया वावीकरेय्य (क.)] गुय्हमत्थं.
३२२. गुय्हस्स हि गुय्हमेव साधु, न हि गुय्हस्स पसत्थमाविकम्मं;
अनिप्फन्नता [अनिप्फादाय (सी. पी.), अनिप्फन्नताय (स्या.), आ निप्फादा (?)] सहेय्य धीरो, निप्फन्नोव [निप्फन्नत्थो (सी. पी.), निप्फन्नत्थोव (स्या.)] यथासुखं भणेय्य.
३२३. किं त्वं विमनोसि राजसेट्ठ, द्विपदजनिन्द [दिपदिन्द (सी. स्या. पी.)] वचनं सुणोम मेतं [नेतं (सी. पी.), तेतं (स्या.)];
किं चिन्तयमानो दुम्मनोसि, नून देव अपराधो अत्थि मय्हं.
३२४. ‘‘पण्हे [पञ्ञो (सी. पी.), पञ्हे (स्या.), पन्हे (क.)] वज्झो महोसधो’’ति, आणत्तो मे वधाय भूरिपञ्ञो;
तं चिन्तयमानो दुम्मनोस्मि, न हि देवी अपराधो अत्थि तुय्हं.
३२५. अभिदोसगतो दानि एहिसि, किं सुत्वा किं सङ्कते मनो ते;
को ते किमवोच भूरिपञ्ञ, इङ्घ वचनं सुणोम ब्रूहि मेतं.
३२६. ‘‘पण्हे वज्झो महोसधो’’ति, यदि ते मन्तयितं जनिन्द दोसं;
भरियाय रहोगतो असंसि, गुय्हं पातुकतं सुतं ममेतं.
३२७. यं सालवनस्मिं सेनको, पापकम्मं अकासि असब्भिरूपं;
सखिनोव रहोगतो असंसि, गुय्हं पातुकतं सुतं ममेतं.
३२८. पुक्कुस [पक्कुस (क.) जा. १.७.४१ पण्णजातके पस्सितब्बं] पुरिसस्स ते जनिन्द, उप्पन्नो रोगो अराजयुत्तो;
भातुञ्च [भातुच्च (सी. पी.), भातुव (स्या.)] रहोगतो असंसि, गुय्हं पातुकतं सुतं ममेतं.
३२९. आबाधोयं असब्भिरूपो, कामिन्दो [काविन्दो (सी. पी.)] नरदेवेन फुट्ठो;
पुत्तस्स रहोगतो असंसि, गुय्हं पातुकतं सुतं ममेतं.
३३०. अट्ठवङ्कं मणिरतनं उळारं, सक्को ते अददा पितामहस्स;
देविन्दस्स गतं तदज्ज हत्थं [देविन्दस्स तदज्ज हत्थगतं (क.)], मातुञ्च रहोगतो असंसि;
गुय्हं पातुकतं सुतं ममेतं.
३३१. गुय्हस्स हि गुय्हमेव साधु, न हि गुय्हस्स पसत्थमाविकम्मं;
अनिप्फन्नता सहेय्य धीरो, निप्फन्नोव यथासुखं भणेय्य.
३३२. न गुय्हमत्थं विवरेय्य, रक्खेय्य नं यथा निधिं;
न हि पातुकतो साधु, गुय्हो अत्थो पजानता.
३३३. थिया गुय्हं न संसेय्य, अमित्तस्स च पण्डितो;
यो चामिसेन संहीरो, हदयत्थेनो च यो नरो.
३३४. गुय्हमत्थं असम्बुद्धं, सम्बोधयति यो नरो;
मन्तभेदभया तस्स, दासभूतो तितिक्खति.
३३५. यावन्तो पुरिसस्सत्थं, गुय्हं जानन्ति मन्तिनं;
तावन्तो तस्स उब्बेगा, तस्मा गुय्हं न विस्सजे.
३३६. विविच्च भासेय्य दिवा रहस्सं, रत्तिं गिरं नातिवेलं पमुञ्चे;
उपस्सुतिका हि सुणन्ति मन्तं, तस्मा मन्तो खिप्पमुपेति भेदन्ति.
पञ्चपण्डितजातकं द्वादसमं.