५०४. भल्लातियजातकं (८)

१८६. भल्लातियो [भल्लाटियो (सी. पी.)] नाम अहोसि राजा, रट्ठं पहाय मिगवं अचारि सो;

अगमा गिरिवरं गन्धमादनं, सुपुप्फितं [सम्पुप्फितं (सी. पी.)] किम्पुरिसानुचिण्णं.

१८७. साळूरसङ्घञ्च निसेधयित्वा, धनुं [धनु (सी. स्या. पी.)] कलापञ्च सो निक्खिपित्वा;

उपागमि वचनं वत्तुकामो, यत्थट्ठिता किम्पुरिसा अहेसुं.

१८८. हिमच्चये हेमवताय तीरे, किमिधट्ठिता मन्तयव्हो अभिण्हं;

पुच्छामि वो मानुसदेहवण्णे, कथं नु [कथं वो (सी. स्या. पी.)] जानन्ति मनुस्सलोके.

१८९. मल्लं गिरिं पण्डरकं तिकूटं, सीतोदका [सीतोदिया (सी. पी.), सीतोदिका (?)] अनुविचराम नज्जो;

मिगा मनुस्साव निभासवण्णा, जानन्ति नो किम्पुरिसाति लुद्द.

१९०. सुकिच्छरूपं परिदेवयव्हो [परिदेवथव्हो (?) मोग्गल्लानब्याकरणे ६.३८ सुत्तं], आलिङ्गितो चासि पियो पियाय;

पुच्छामि वो मानुसदेहवण्णे, किमिध वने रोदथ अप्पतीता.

१९१. सुकिच्छरूपं परिदेवयव्हो, आलिङ्गितो चासि पियो पियाय;

पुच्छामि वो मानुसदेहवण्णे, किमिध वने विलपथ अप्पतीता.

१९२. सुकिच्छरूपं परिदेवयव्हो, आलिङ्गितो चासि पियो पियाय;

पुच्छामि वो मानुसदेहवण्णे, किमिध वने सोचथ अप्पतीता.

१९३. मयेकरत्तं [रत्तिं (पी.)] विप्पवसिम्ह लुद्द, अकामका अञ्ञमञ्ञं सरन्ता;

तमेकरत्तं अनुतप्पमाना, सोचाम ‘‘सा रत्ति पुनं न हेस्सति’’.

१९४. यमेकरत्तं अनुतप्पथेतं, धनं व नट्ठं पितरं व पेतं;

पुच्छामि वो मानुसदेहवण्णे, कथं विना वासमकप्पयित्थ.

१९५. यमिमं [ययिमं (क. सी.)] नदिं पस्ससि सीघसोतं, नानादुमच्छादनं सेलकूलं [दुमच्छदनं सेलकूटं (सी. पी.), दुमसञ्छन्नं सेलकूलं (क.)];

तं मे पियो उत्तरि वस्सकाले, ममञ्च मञ्ञं अनुबन्धतीति.

१९६. अहञ्च अङ्कोलकमोचिनामि, अतिमुत्तकं सत्तलियोथिकञ्च;

‘‘पियो च मे हेहिति मालभारी, अहञ्च नं मालिनी अज्झुपेस्सं’’.

१९७. अहञ्चिदं कुरवकमोचिनामि, उद्दालका पाटलिसिन्धुवारका [सिन्धुवारिता (स्या. पी. क.)];

‘‘पियो च मे हेहिति मालभारी, अहञ्च नं मालिनी अज्झुपेस्सं’’.

१९८. अहञ्च सालस्स सुपुप्फितस्स, ओचेय्य पुप्फानि करोमि मालं;

‘‘पियो च मे हेहिति मालभारी, अहञ्च नं मालिनी अज्झुपेस्सं’’.

१९९. अहञ्च सालस्स सुपुप्फितस्स, ओचेय्य पुप्फानि करोमि भारं;

इदञ्च नो हेहिति सन्थरत्थं, यत्थज्जिमं [यत्थज्जमं (सी. पी.)] विहरिस्साम [विहरिस्सामु (पी.)] रत्तिं.

२००. अहञ्च खो अगळुं [अग्गलु (स्या. क.), अकलुं (पी.)] चन्दनञ्च, सिलाय पिंसामि पमत्तरूपा;

‘‘पियो च मे हेहिति रोसितङ्गो, अहञ्च नं रोसिता अज्झुपेस्सं’’.

२०१. अथागमा सलिलं सीघसोतं, नुदं साले सलळे कण्णिकारे;

आपूरथ [अपूरथ (सी. पी.), आपूरथे (स्या.)] तेन मुहुत्तकेन, सायं नदी आसि मया सुदुत्तरा.

२०२. उभोसु तीरेसु मयं तदा ठिता, सम्पस्सन्ता उभयो अञ्ञमञ्ञं;

सकिम्पि रोदाम सकिं हसाम, किच्छेन नो आगमा [अगमा (सी. स्या. पी.)] संवरी सा.

२०३. पातोव [पातो च (सी. स्या. पी.)] खो उग्गते सूरियम्हि, चतुक्कं नदिं उत्तरियान लुद्द;

आलिङ्गिया अञ्ञमञ्ञं मयं उभो, सकिम्पि रोदाम सकिं हसाम.

२०४. तीहूनकं सत्तसतानि लुद्द, यमिध मयं विप्पवसिम्ह पुब्बे;

वस्सेकिमं [वासेकिमं (सी. पी.)] जीवितं भूमिपाल, को नीध कन्ताय विना वसेय्य.

२०५. आयुञ्च वो कीवतको नु सम्म, सचेपि जानाथ वदेथ आयुं;

अनुस्सवा वुड्ढतो आगमा वा, अक्खाथ मे तं अविकम्पमाना.

२०६. आयुञ्च नो वस्ससहस्सं लुद्द, न चन्तरा पापको अत्थि रोगो;

अप्पञ्च [अप्पंव (स्या. क.)] दुक्खं सुखमेव भिय्यो, अवीतरागा विजहाम जीवितं.

२०७. इदञ्च सुत्वान अमानुसानं, भल्लातियो इत्तर जीवितन्ति;

निवत्तथ न मिगवं अचरि, अदासि दानानि अभुञ्जि भोगे.

२०८. इदञ्च सुत्वान अमानुसानं, सम्मोदथ मा कलहं अकत्थ;

मा वो तपी अत्तकम्मापराधो, यथापि ते किम्पुरिसेकरत्तं.

२०९. इदञ्च सुत्वान अमानुसानं, सम्मोदथ मा विवादं अकत्थ;

मा वो तपी अत्तकम्मापराधो, यथापि ते किम्पुरिसेकरत्तं.

२१०. विविधं [विविध (सी. स्या.)] अधिमना सुणोमहं, वचनपथं तव अत्थसंहितं;

मुञ्चं [मुञ्च (सी. पी.)] गिरं नुदसेव मे दरं, समण सुखावह जीव मे चिरन्ति.

भल्लातियजातकं अट्ठमं.