४९६. भिक्खापरम्परजातकं (१३)

२७०. सुखुमालरूपं दिस्वा [दिस्वान (क. सी. अट्ठ.)], रट्ठा विवनमागतं;

कूटागारवरूपेतं, महासयनमुपासितं [मुपोचितं (बहूसु)].

२७१. तस्स ते पेमकेनाहं, अदासिं वड्ढमोदनं [बद्धमोदनं (सी. पी.)];

सालीनं विचितं भत्तं, सुचिं मंसूपसेचनं.

२७२. तं त्वं भत्तं पटिग्गय्ह, ब्राह्मणस्स अदासयि [अदापयि (सी. स्या. पी.)];

अत्तानं [अत्तना (पी. अट्ठ. पाठन्तरं)] अनसित्वान, कोयं धम्मो नमत्थु ते.

२७३. आचरियो ब्राह्मणो मय्हं, किच्चाकिच्चेसु ब्यावटो [वावटो (क.)];

गरु च आमन्तनीयो [आमन्तणीयो (सी. पी.)] च, दातुमरहामि भोजनं.

२७४. ब्राह्मणं दानि पुच्छामि, गोतमं राजपूजितं;

राजा ते भत्तं पादासि, सुचिं मंसूपसेचनं.

२७५. तं त्वं भत्तं पटिग्गय्ह, इसिस्स भोजनं अदा;

अखेत्तञ्ञूसि दानस्स, कोयं धम्मो नमत्थु ते.

२७६. भरामि पुत्त [पुत्ते (सी. पी.)] दारे च, घरेसु गधितो [गथितो (सी. पी.)] अहं;

भुञ्जे मानुसके कामे, अनुसासामि राजिनो.

२७७. आरञ्ञिकस्स [आरञ्ञकस्स (सी. पी.)] इसिनो, चिररत्तं तपस्सिनो;

वुड्ढस्स भावितत्तस्स, दातुमरहामि भोजनं.

२७८. इसिञ्च दानि पुच्छामि, किसं धमनिसन्थतं;

परूळ्हकच्छनखलोमं, पङ्कदन्तं रजस्सिरं.

२७९. एको अरञ्ञे विहरसि [विहासि (क.)], नावकङ्खसि जीवितं;

भिक्खु केन तया सेय्यो, यस्स त्वं भोजनं अदा.

२८०. खणन्तालुकलम्बानि [खणमालुकलम्बानि (स्या. क.)], बिलालितक्कलानि च [बिळालितक्कळानि च (सी. पी.)];

धुनं सामाकनीवारं, सङ्घारियं पसारियं [संहारियं पहारियं (स्या.), संसारियं पसारियं (क.)].

२८१. साकं भिसं मधुं मंसं, बदरामलकानि च;

तानि आहरित्वा [आहत्व (सी. स्या.)] भुञ्जामि, अत्थि मे सो परिग्गहो.

२८२. पचन्तो अपचन्तस्स, अममस्स सकिञ्चनो [अकिञ्चनो (क.)];

अनादानस्स सादानो, दातुमरहामि भोजनं.

२८३. भिक्खुञ्च दानि पुच्छामि, तुण्हीमासीन सुब्बतं;

इसि ते भत्तं पादासि, सुचिं मंसूपसेचनं.

२८४. तं त्वं भत्तं पटिग्गय्ह, तुण्ही भुञ्जसि एकको;

नाञ्ञं कञ्चि [किञ्चि (क.)] निमन्तेसि, कोयं धम्मो नमत्थु ते.

२८५. न पचामि न पाचेमि, न छिन्दामि न छेदये;

तं मं अकिञ्चनं ञत्वा, सब्बपापेहि आरतं.

२८६. वामेन भिक्खमादाय, दक्खिणेन कमण्डलुं;

इसि मे भत्तं पादासि, सुचिं मंसूपसेचनं.

२८७. एते हि दातुमरहन्ति, सममा सपरिग्गहा;

पच्चनीकमहं मञ्ञे, यो दातारं निमन्तये.

२८८. अत्थाय वत मे अज्ज, इधागच्छि रथेसभो;

सोहं अज्ज पजानामि [इतो पुब्बे न जानामि (सी. पी.)], यत्थ दिन्नं महप्फलं.

२८९. रट्ठेसु गिद्धा राजानो, किच्चाकिच्चेसु ब्राह्मणा;

इसी मूलफले गिद्धा, विप्पमुत्ता च भिक्खवोति.

भिक्खापरम्परजातकं तेरसमं.

तस्सुद्दानं –

सुव किन्नर मुक्क खराजिनसो, भिसजात महेसि कपोतवरो;

अथ मोर सतच्छक वाणिजको, अथ राज सब्राह्मण भिक्खपरन्ति.

पकिण्णकनिपातं निट्ठितं.