४९५. दसब्राह्मणजातकं (१२)

२२२. राजा अवोच विधुरं, धम्मकामो युधिट्ठिलो;

ब्राह्मणे विधुर परियेस, सीलवन्ते बहुस्सुते.

२२३. विरते मेथुना धम्मा, ये मे भुञ्जेय्यु [भुञ्जेय्युं (सी.)] भोजनं;

दक्खिणं सम्म दस्साम, यत्थ दिन्नं महप्फलं.

२२४. दुल्लभा ब्राह्मणा देव, सीलवन्तो बहुस्सुता;

विरता मेथुना धम्मा, ये ते भुञ्जेय्यु भोजनं.

२२५. दस खलु महाराज, या ता ब्राह्मणजातियो;

तेसं विभङ्गं विचयं [विचिय (क.)], वित्थारेन सुणोहि मे.

२२६. पसिब्बके गहेत्वान, पुण्णे मूलस्स संवुते;

ओसधिकायो [ओसधिकाये (स्या. क.)] गन्थेन्ति, न्हापयन्ति [नहायन्ति (सी. पी.)] जपन्ति च.

२२७. तिकिच्छकसमा राज, तेपि वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अक्खाता ते महाराज, तादिसे निपतामसे.

२२८. अपेता ते च [ते (सी. पी.)] ब्रह्मञ्ञा,

(इति राजा [राजा च (स्या. क.)] कोरब्यो)

न ते वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अञ्ञे विधुर परियेस, सीलवन्ते बहुस्सुते.

२२९. विरते मेथुना धम्मा, ये मे भुञ्जेय्यु भोजनं;

दक्खिणं सम्म दस्साम, यत्थ दिन्नं महप्फलं.

२३०. किङ्किणिकायो [किङ्कणिकायो (क.), किङ्किणियो (स्या.)] गहेत्वा [गहेत्वान (सी. स्या. पी.)], घोसेन्ति पुरतोपि ते;

पेसनानिपि गच्छन्ति, रथचरियासु सिक्खरे.

२३१. परिचारकसमा राज, तेपि वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अक्खाता ते महाराज, तादिसे निपतामसे.

२३२. अपेता ते च ब्रह्मञ्ञा,

(इति राजा कोरब्यो)

न ते वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अञ्ञे विधुर परियेस, सीलवन्ते बहुस्सुते.

२३३. विरते मेथुना धम्मा, ये मे भुञ्जेय्यु भोजनं;

दक्खिणं सम्म दस्साम, यत्थ दिन्नं महप्फलं.

२३४. कमण्डलुं गहेत्वान, वङ्कदण्डञ्च ब्राह्मणा;

पच्चुपेस्सन्ति राजानो, गामेसु निगमेसु च;

नादिन्ने वुट्ठहिस्साम, गामम्हि वा वनम्हि वा [वामम्हि च वनम्हि च (सी. पी.), गामम्हि निगमम्हि वा (स्या.)].

२३५. निग्गाहकसमा राज, तेपि वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अक्खाता ते महाराज, तादिसे निपतामसे.

२३६. अपेता ते च ब्रह्मञ्ञा,

(इति राजा कोरब्यो)

न ते वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अञ्ञे विधुर परियेस, सीलवन्ते बहुस्सुते.

२३७. विरते मेथुना धम्मा, ये मे भुञ्जेय्यु भोजनं;

दक्खिणं सम्म दस्साम, यत्थ दिन्नं महप्फलं.

२३८. परूळ्हकच्छनखलोमा, पङ्कदन्ता रजस्सिरा;

ओकिण्णा रजरेणूहि, याचका विचरन्ति ते.

२३९. खाणुघातसमा राज, तेपि वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अक्खाता ते महाराज, तादिसे निपतामसे.

२४०. अपेता ते च ब्रह्मञ्ञा,

(इति राजा कोरब्यो)

न ते वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अञ्ञे विधुर परियेस, सीलवन्ते बहुस्सुते.

२४१. विरते मेथुना धम्मा, ये मे भुञ्जेय्यु भोजनं;

दक्खिणं सम्म दस्साम, यत्थ दिन्नं महप्फलं.

२४२. हरीतकं [हरीटकं (बहूसु)] आमलकं, अम्बं जम्बुं विभीतकं [अम्बजम्बुविभीटकं (सी. पी.)];

लबुजं दन्तपोणानि, बेलुवा बदरानि च.

२४३. राजायतनं उच्छु-पुटं, धूमनेत्तं मधु-अञ्जनं;

उच्चावचानि पणियानि, विपणेन्ति जनाधिप.

२४४. वाणिजकसमा राज, तेपि वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अक्खाता ते महाराज, तादिसे निपतामसे.

२४५. अपेता ते च ब्रह्मञ्ञा,

(इति राजा कोरब्यो)

न ते वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अञ्ञे विधुर परियेस, सीलवन्ते बहुस्सुते.

२४६. विरते मेथुना धम्मा, ये मे भुञ्जेय्यु भोजनं;

दक्खिणं सम्म दस्साम, यत्थ दिन्नं महप्फलं.

२४७. कसि-वाणिज्जं [कसिं वणिज्जं (सी. पी.)] कारेन्ति, पोसयन्ति अजेळके;

कुमारियो पवेच्छन्ति, विवाहन्तावहन्ति च.

२४८. समा अम्बट्ठवेस्सेहि, तेपि वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अक्खाता ते महाराज, तादिसे निपतामसे.

२४९. अपेता ते च ब्रह्मञ्ञा,

(इति राजा कोरब्यो)

न ते वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अञ्ञे विधुर परियेस, सीलवन्ते बहुस्सुते.

२५०. विरते मेथुना धम्मा, ये मे भुञ्जेय्यु भोजनं;

दक्खिणं सम्म दस्साम, यत्थ दिन्नं महप्फलं.

२५१. निक्खित्तभिक्खं भुञ्जन्ति, गामेस्वेके पुरोहिता;

बहू ते [ने (स्या. क.)] परिपुच्छन्ति, अण्डच्छेदा निलञ्छका [तिलञ्छका (पी.)].

२५२. पसूपि तत्थ हञ्ञन्ति, महिंसा सूकरा अजा;

गोघातकसमा राज, तेपि वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अक्खाता ते महाराज, तादिसे निपतामसे.

२५३. अपेता ते ब्रह्मञ्ञा,

(इति राजा कोरब्यो)

न ते वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अञ्ञे विधुर परियेस, सीलवन्ते बहुस्सुते.

२५४. विरते मेथुना धम्मा, ये मे भुञ्जेय्यु भोजनं;

दक्खिणं सम्म दस्साम, यत्थ दिन्नं महप्फलं.

२५५. असिचम्मं गहेत्वान, खग्गं पग्गय्ह ब्राह्मणा;

वेस्सपथेसु तिट्ठन्ति, सत्थं अब्बाहयन्तिपि.

२५६. समा गोपनिसादेहि, तेपि वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अक्खाता ते महाराज, तादिसे निपतामसे.

२५७. अपेता ते ब्रह्मञ्ञा,

(इति राजा कोरब्यो)

न ते वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अञ्ञे विधुर परियेस, सीलवन्ते बहुस्सुते.

२५८. विरते मेथुना धम्मा, ये मे भुञ्जेय्यु भोजनं;

दक्खिणं सम्म दस्साम, यत्थ दिन्नं महप्फलं.

२५९. अरञ्ञे कुटिकं कत्वा, कूटानि कारयन्ति ते;

ससबिळारे बाधेन्ति, आगोधा मच्छकच्छपं.

२६०. ते लुद्दकसमा राज [लुद्दका ते महाराज (सी. पी.)], तेपि वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अक्खाता ते महाराज, तादिसे निपतामसे.

२६१. अपेता ते ब्रह्मञ्ञा,

(इति राजा कोरब्यो)

न ते वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अञ्ञे विधुर परियेस, सीलवन्ते बहुस्सुते.

२६२. विरते मेथुना धम्मा, ये मे भुञ्जेय्यु भोजनं;

दक्खिणं सम्म दस्साम, यत्थ दिन्नं महप्फलं.

२६३. अञ्ञे धनस्स कामा हि, हेट्ठामञ्चे पसक्किता [पसक्खिता (सी. स्या. पी.)];

राजानो उपरि न्हायन्ति, सोमयागे उपट्ठिते.

२६४. मलमज्जकसमा राज, तेपि वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अक्खाता ते महाराज, तादिसे निपतामसे.

२६५. अपेता ते ब्रह्मञ्ञा,

(इति राजा कोरब्यो)

न ते वुच्चन्ति ब्राह्मणा;

अञ्ञे विधुर परियेस, सीलवन्ते बहुस्सुते.

२६६. विरते मेथुना धम्मा, ये मे भुञ्जेय्यु भोजनं;

दक्खिणं सम्म दस्साम, यत्थ दिन्नं महप्फलं.

२६७. अत्थि खो ब्राह्मणा देव, सीलवन्तो बहुस्सुता;

विरता मेथुना धम्मा, ये ते भुञ्जेय्यु भोजनं.

२६८. एकञ्च भत्तं भुञ्जन्ति, न च मज्जं पिवन्ति ते;

अक्खाता ते महाराज, तादिसे निपतामसे.

२६९. एते खो ब्राह्मणा विधुर, सीलवन्तो बहुस्सुता;

एते विधुर परियेस, खिप्पञ्च ने [खिप्पंव ने (क.)] निमन्तयाति.

दसब्राह्मणजातकं द्वादसमं.