४९४. साधिनजातकं (११)
२०२. अब्भुतो वत लोकस्मिं, उप्पज्जि लोमहंसनो;
दिब्बो रथो पातुरहु, वेदेहस्स यसस्सिनो.
२०३. देवपुत्तो महिद्धिको, मातलि [मातली (सी.)] देवसारथि;
निमन्तयित्थ राजानं, वेदेहं मिथिलग्गहं.
२०४. एहिमं रथमारुय्ह, राजसेट्ठ दिसम्पति;
देवा दस्सनकामा ते, तावतिंसा सइन्दका;
सरमाना हि ते देवा, सुधम्मायं समच्छरे.
२०५. ततो च राजा साधिनो [साधीनो (सी. पी.)], वेदेहो मिथिलग्गहो [पमुखो रथमारुहि (सी. पी.)];
सहस्सयुत्तमारुय्ह [युत्तं अभिरुय्ह (सी.)], अगा देवान सन्तिके;
तं देवा पटिनन्दिंसु, दिस्वा राजानमागतं.
२०६. स्वागतं ते महाराज, अथो ते अदुरागतं;
निसीद दानि राजीसि [राजिसि (सी. स्या. पी.)], देवराजस्स सन्तिके.
२०७. सक्कोपि पटिनन्दित्थ, वेदेहं मिथिलग्गहं;
निमन्तयित्थ [निमन्तयी च (सी. पी.)] कामेहि, आसनेन च वासवो.
२०८. साधु खोसि अनुप्पत्तो, आवासं वसवत्तिनं;
वस देवेसु राजीसि, सब्बकामसमिद्धिसु;
तावतिंसेसु देवेसु, भुञ्ज कामे अमानुसे.
२०९. अहं पुरे सग्गगतो रमामि, नच्चेहि गीतेहि च वादितेहि;
सो दानि अज्ज न रमामि सग्गे, आयुं नु खीणो [खीणं (स्या.)] मरणं नु सन्तिके;
उदाहु मूळ्होस्मि जनिन्दसेट्ठ.
२१०. न तायु [न चायु (सी. पी. क.)] खीणं मरणञ्च [मरणं ते (सी. पी.)] दूरे, न चापि मूळ्हो नरवीरसेट्ठ;
तुय्हञ्च [तवञ्च (सी. पी.), तव च (क.)] पुञ्ञानि परित्तकानि, येसं विपाकं इध वेदयित्थो [वेदयतो (पी. क.)].
२११. वस देवानुभावेन, राजसेट्ठ दिसम्पति;
तावतिंसेसु देवेसु, भुञ्ज कामे अमानुसे.
२१२. यथा याचितकं यानं, यथा याचितकं धनं;
एवं सम्पदमेवेतं, यं परतो दानपच्चया.
२१३. न चाहमेतमिच्छामि, यं परतो दानपच्चया;
सयंकतानि पुञ्ञानि, तं मे आवेणिकं [आवेणियं (सी. स्या. पी.), आवेनिकं (क.)] धनं.
२१४. सोहं गन्त्वा मनुस्सेसु, काहामि कुसलं बहुं;
दानेन समचरियाय, संयमेन दमेन च;
यं कत्वा सुखितो होति, न च पच्छानुतप्पति.
२१५. इमानि तानि खेत्तानि, इमं निक्खं सुकुण्डलं;
इमा ता हरितानूपा, इमा नज्जो सवन्तियो.
२१६. इमा ता पोक्खरणी रम्मा, चक्कवाकपकूजिता [चक्कवाकूपकूजिता (सी. पी.)];
मन्दालकेहि सञ्छन्ना, पदुमुप्पलकेहि च;
यस्सिमानि ममायिंसु, किं नु ते दिसतं गता.
२१७. तानीध खेत्तानि सो भूमिभागो, तेयेव आरामवनुपचारा [ते आरामा ते वन’मे पचारा (सी. पी.), ते येव आरामवनानि सञ्चरा (क.)];
तमेव मय्हं जनतं अपस्सतो, सुञ्ञंव मे नारद खायते दिसा.
२१८. दिट्ठा मया विमानानि, ओभासेन्ता चतुद्दिसा;
सम्मुखा देवराजस्स, तिदसानञ्च सम्मुखा.
२१९. वुत्थं मे भवनं दिब्यं [दिब्बं (सी. पी.)], भुत्ता कामा अमानुसा;
तावतिंसेसु देवेसु, सब्बकामसमिद्धिसु.
२२०. सोहं एतादिसं हित्वा, पुञ्ञायम्हि इधागतो;
धम्ममेव चरिस्सामि, नाहं रज्जेन अत्थिको.
२२१. अदण्डावचरं मग्गं, सम्मासम्बुद्धदेसितं;
तं मग्गं पटिपज्जिस्सं, येन गच्छन्ति सुब्बताति.
साधिनजातकं [साधिनराजजातकं (स्या.)] एकादसमं.