४९३. महावाणिजजातकं (१०)

१८०. वाणिजा समितिं कत्वा, नानारट्ठतो आगता;

धनाहरा पक्कमिंसु, एकं कत्वान गामणिं.

१८१. ते तं कन्तारमागम्म, अप्पभक्खं अनोदकं;

महानिग्रोधमद्दक्खुं, सीतच्छायं मनोरमं.

१८२. ते च तत्थ निसीदित्वा, तस्स रुक्खस्स छायया [छादिया (सी. स्या. पी.)];

वाणिजा समचिन्तेसुं, बाला मोहेन पारुता.

१८३. अल्लायते [अद्दायते (सी. पी.)] अयं रुक्खो, अपि वारीव [वारि च (सी. पी.)] सन्दति;

इङ्घस्स पुरिमं साखं, मयं छिन्दाम वाणिजा.

१८४. सा च छिन्नाव पग्घरि, अच्छं वारिं अनाविलं;

ते तत्थ न्हत्वा पिवित्वा, यावतिच्छिंसु वाणिजा.

१८५. दुतियं समचिन्तेसुं, बाला मोहेन पारुता;

इङ्घस्स दक्खिणं साखं, मयं छिन्दाम वाणिजा.

१८६. सा च छिन्नाव पग्घरि, सालिमंसोदनं बहुं;

अप्पोदवण्णे कुम्मासे, सिङ्गिं विदलसूपियो [सिङ्गिं बिदलसूपियो (सी. पी.), सिङ्गीवेरं लसूपियो (क.) सिङ्गीन्ति सिङ्गीवेरादिकं उत्तरिभङ्गं; विदलसूपियोति मुग्गसूपादयो (अट्ठ.) विदलं कलायादिम्हि वत्ततीति सक्कताभिधाने].

१८७. ते तत्थ भुत्वा खादित्वा [भुत्वा च पिवित्वा च (पी.)], यावतिच्छिंसु वाणिजा;

ततियं समचिन्तेसुं, बाला मोहेन पारुता;

इङ्घस्स पच्छिमं साखं, मयं छिन्दाम वाणिजा.

१८८. सा च छिन्नाव पग्घरि, नारियो समलङ्कता;

विचित्रवत्थाभरणा, आमुत्तमणिकुण्डला.

१८९. अपि सु वाणिजा एका, नारियो पण्णवीसति;

समन्ता परिवारिंसु [परिकरिंसु (सी. स्या. पी.)], तस्स रुक्खस्स छायया [छादिया (सी. स्या. पी.)].

१९०. ते ताहि परिचारेत्वा [परिवारेत्वा (सी. स्या. पी.)], यावतिच्छिंसु वाणिजा;

चतुत्थं समचिन्तेसुं, बाला मोहेन पारुता;

इङ्घस्स उत्तरं साखं, मयं छिन्दाम वाणिजा.

१९१. सा च छिन्नाव पग्घरि, मुत्ता वेळुरिया बहू;

रजतं जातरूपञ्च, कुत्तियो पटियानि च.

१९२. कासिकानि च वत्थानि, उद्दियानि च कम्बला [उद्दियाने च कम्बले (सी. पी.)];

ते तत्थ भारे बन्धित्वा, यावतिच्छिंसु वाणिजा.

१९३. पञ्चमं समचिन्तेसुं, बाला मोहेन पारुता;

इङ्घस्स मूले [मूलं (सी. पी. क.)] छिन्दाम, अपि भिय्यो लभामसे.

१९४. अथुट्ठहि सत्थवाहो, याचमानो कतञ्जली;

निग्रोधो किं परज्झति [अपरज्झथ (सी.), अपरज्झति (स्या. पी.)], वाणिजा भद्दमत्थु ते.

१९५. वारिदा पुरिमा साखा, अन्नपानञ्च दक्खिणा;

नारिदा पच्छिमा साखा, सब्बकामे च उत्तरा;

निग्रोधो किं परज्झति, वाणिजा भद्दमत्थु ते.

१९६. यस्स रुक्खस्स छायाय, निसीदेय्य सयेय्य वा;

न तस्स साखं भञ्जेय्य, मित्तदुब्भो हि पापको.

१९७. ते च तस्सानादियित्वा [तस्स अनादित्वा (सी. स्या.)], एकस्स वचनं बहू;

निसिताहि कुठारीहि [कुधारीहि (क.)], मूलतो नं उपक्कमुं.

१९८. ततो नागा निक्खमिंसु, सन्नद्धा पण्णवीसति;

धनुग्गहानं तिसता, छसहस्सा च वम्मिनो.

१९९. एते हनथ बन्धथ, मा वो मुञ्चित्थ [मुच्चित्थ (पी.)] जीवितं;

ठपेत्वा सत्थवाहंव, सब्बे भस्मं [भस्मी (सी.)] करोथ ने.

२००. तस्मा हि पण्डितो पोसो, सम्पस्सं अत्थमत्तनो;

लोभस्स न वसं गच्छे, हनेय्यारिसकं [हनेय्य दिसतं (सी.), हनेय्य दिसकं (स्या.)] मनं.

२०१. एव [एत (सी. पी.)] मादीनवं ञत्वा, तण्हा दुक्खस्स सम्भवं;

वीततण्हो अनादानो, सतो भिक्खु परिब्बजेति.

महावाणिजजातकं दसमं.