४८२. रुरुमिगराजजातकं (९)

११७. तस्स [कस्स (सी. पी.)] गामवरं दम्मि, नारियो च अलङ्कता;

यो [को (सी. स्या. पी.)] मेतं मिगमक्खाति [मक्खासि (स्या. क.)], मिगानं मिगमुत्तमं.

११८. मय्हं गामवरं देहि, नारियो च अलङ्कता;

अहं ते मिगमक्खिस्सं, मिगानं मिगमुत्तमं.

११९. एतस्मिं वनसण्डस्मिं, अम्बा साला च पुप्फिता;

इन्दगोपकसञ्छन्ना, एत्थेसो तिट्ठते मिगो.

१२०. धनुं अद्वेज्झं [अदेज्झं (सी. पी.), सरज्जं (क.)] कत्वान, उसुं सन्नय्हुपागमि [सन्धायुपागमि (सी. पी.)];

मिगो च दिस्वा राजानं, दूरतो अज्झभासथ.

१२१. आगमेहि महाराज, मा मं विज्झि रथेसभ;

को नु ते इदमक्खासि, एत्थेसो तिट्ठते मिगो.

१२२. एस पापचरो पोसो, सम्म तिट्ठति आरका;

सोयं [सो हि (सी. स्या. पी.)] मे इदमक्खासि, एत्थेसो तिट्ठते मिगो.

१२३. सच्चं किरेव माहंसु, नरा एकच्चिया इध;

कट्ठं निप्लवितं सेय्यो, न त्वेवेकच्चि यो नरो.

१२४. किं नु रुरु गरहसि मिगानं, किं पक्खीनं किं पन मानुसानं;

भयञ्हि मं विन्दतिनप्परूपं, सुत्वान तं मानुसिं भासमानं.

१२५. यमुद्धरिं वाहने वुय्हमानं, महोदके सलिले सीघसोते;

ततोनिदानं भयमागतं मम, दुक्खो हवे राज असब्भि सङ्गमो.

१२६. सोहं चतुप्पत्तमिमं विहङ्गमं, तनुच्छिदं हदये ओस्सजामि;

हनामि तं मित्तदुब्भिं अकिच्चकारिं [हनामि मित्तद्दु’मकिच्चकारिं (सी. पी.)], यो तादिसं कम्मकतं न जाने.

१२७. धीरस्स बालस्स हवे जनिन्द, सन्तो वधं नप्पसंसन्ति जातु;

कामं घरं गच्छतु पापधम्मो, यञ्चस्स भट्ठं तदेतस्स देहि;

अहञ्च ते कामकरो भवामि.

१२८. अद्धा रुरु अञ्ञतरो सतं सो [सतं’से (सी.)], यो दुब्भतो [दुब्भिनो (स्या.), दूभतो (पी.)] मानुसस्स न दुब्भि;

कामं घरं गच्छतु पापधम्मो, यञ्चस्स भट्ठं तदेतस्स दम्मि;

अहञ्च ते कामचारं ददामि.

१२९. सुविजानं सिङ्गालानं, सकुणानञ्चवस्सितं;

मनुस्सवस्सितं राज, दुब्बिजानतरं ततो.

१३०. अपि चे मञ्ञती पोसो, ञाति मित्तो सखाति वा;

यो पुब्बे सुमनो हुत्वा, पच्छा सम्पज्जते दिसो.

१३१. समागता जानपदा, नेगमा च समागता;

मिगा सस्सानि खादन्ति, तं देवो पटिसेधतु.

१३२. कामं जनपदो मासि, रट्ठञ्चापि विनस्सतु;

न त्वेवाहं रुरुं दुब्भे, दत्वा अभयदक्खिणं.

१३३. मा मे जनपदो आसि [मा मं जनपदो अहु (स्या.)], रट्ठञ्चापि विनस्सतु;

न त्वेवाहं [न त्वेव (क. सी. क.)] मिगराजस्स, वरं दत्वा मुसा भणेति.

रुरुमिगराजजातकं नवमं.