४७७. चूळनारदजातकं (४)

४०. न ते कट्ठानि भिन्नानि, न ते उदकमाभतं;

अग्गीपि ते न हापितो [हासितो (सी. स्या.)], किं नु मन्दोव झायसि.

४१. न उस्सहे वने वत्थुं, कस्सपामन्तयामि तं;

दुक्खो वासो अरञ्ञस्मिं, रट्ठं इच्छामि गन्तवे.

४२. यथा अहं इतो गन्त्वा, यस्मिं जनपदे वसं;

आचारं ब्रह्मे [ब्रह्मं (क.)] सिक्खेय्यं, तं धम्मं अनुसास मं.

४३. सचे अरञ्ञं हित्वान, वनमूलफलानि च;

रट्ठे रोचयसे वासं, तं धम्मं निसामेहि मे.

४४. विसं मा पटिसेवित्थो [पटिसेवित्थ (स्या. क.)], पपातं परिवज्जय;

पङ्के च मा विसीदित्थो [पङ्को च मा विसियित्थो (क.)], यत्तो चासीविसे चरे.

४५. किं नु विसं पपातो वा, पङ्को वा ब्रह्मचारिनं;

कं त्वं आसीविसं ब्रूसि, तं मे अक्खाहि पुच्छितो;

४६. आसवो तात लोकस्मिं, सुरा नाम पवुच्चति;

मनुञ्ञो [मनुञ्ञा (सी. स्या. पी.)] सुरभी वग्गु, सादु [मधु (सी. स्या.)] खुद्दरसूपमो [रसूपमा (सी. स्या. पी.)];

विसं तदाहु अरिया से, ब्रह्मचरियस्स नारद.

४७. इत्थियो तात लोकस्मिं, पमत्तं पमथेन्ति ता;

हरन्ति युविनो चित्तं, तूलं भट्ठंव मालुतो;

पपातो एसो अक्खातो, ब्रह्मचरियस्स नारद.

४८. लाभो सिलोको सक्कारो, पूजा परकुलेसु च;

पङ्को एसो च [एसोव (सी. स्या. पी.)] अक्खातो, ब्रह्मचरियस्स नारद.

४९. ससत्था [महन्ता (स्या. क.)] तात राजानो, आवसन्ति महिं इमं;

ते तादिसे मनुस्सिन्दे, महन्ते तात नारद.

५०. इस्सरानं अधिपतीनं, न तेसं पादतो चरे;

आसीविसोति [आसीविसो सो (सी. पी.)] अक्खातो, ब्रह्मचरियस्स नारद.

५१. भत्तत्थो भत्तकाले च [यं (सी. पी.)], यं गेहमुपसङ्कमे;

यदेत्थ कुसलं जञ्ञा, तत्थ घासेसनं चरे.

५२. पविसित्वा परकुलं, पानत्थं [पानत्थो (स्या. पी.)] भोजनाय वा;

मितं खादे मितं भुञ्जे, न च रूपे मनं करे.

५३. गोट्ठं मज्जं किराटञ्च [किरासञ्च (सी. स्या.), किरासं वा (पी.)], सभा निकिरणानि च;

आरका परिवज्जेहि, यानीव विसमं पथन्ति.

चूळनारदजातकं चतुत्थं.