४७६. जवनहंसजातकं (३)

२७. इधेव हंस निपत, पियं मे तव दस्सनं;

इस्सरोसि अनुप्पत्तो, यमिधत्थि पवेदय.

२८. सवनेन एकस्स पिया भवन्ति, दिस्वा पनेकस्स वियेति [विनेति (स्या.), विहेति (पी.), विगेति (क. अट्ठ.)] छन्दो;

दिस्वा च सुत्वा च पिया भवन्ति, कच्चिन्नु मे पीयसि [पिय्यसि (सी. पी.)] दस्सनेन.

२९. सवनेन पियो मेसि, भिय्यो चागम्म दस्सनं;

एवं पियदस्सनो मे [एवं पियदस्सनो समानो (सी. स्या. पी.)], वस हंस ममन्तिके [मम सन्तिके (सी. स्या. पी.)].

३०. वसेय्याम तवागारे, निच्चं सक्कतपूजिता;

मत्तो च एकदा वज्जे [वज्जा (सी. पी.)], ‘‘हंसराजं पचन्तु मे’’.

३१. धिरत्थु तं मज्जपानं, यं मे पियतरं तया;

न चापि मज्जं पिस्सामि [पिविस्सामि (स्या.), पायामि (सी. पी.)], याव मे वच्छसी घरे.

३२. सुविजानं सिङ्गालानं, सकुणानञ्च [सकुन्तानञ्च (सी. स्या. पी.)] वस्सितं;

मनुस्सवस्सितं राज, दुब्बिजानतरं ततो.

३३. अपि चे मञ्ञती पोसो, ञाति मित्तो सखाति वा;

यो पुब्बे सुमनो हुत्वा, पच्छा सम्पज्जते दिसो.

३४. यस्मिं मनो निविसति, अविदूरे सहापि सो;

सन्तिकेपि हि सो दूरे, यस्मिं नाविसते [यस्मा विवसते (सी. स्या. पी.)] मनो.

३५. अन्तोपि सो होति पसन्नचित्तो, पारं समुद्दस्स पसन्नचित्तो;

अन्तोपि सो होति पदुट्ठचित्तो, पारं समुद्दस्स पदुट्ठचित्तो.

३६. संवसन्ता विवसन्ति, ये दिसा ते रथेसभ;

आरा सन्तो संवसन्ति, मनसा रट्ठवड्ढन.

३७. अतिचिरं निवासेन, पियो भवति अप्पियो;

आमन्त खो तं गच्छाम [गच्छामि (स्या.)], पुरा ते होम अप्पिया [होमि अप्पियो (स्या.)].

३८. एवं चे याचमानानं, अञ्जलिं नावबुज्झसि;

परिचारकानं सतं [सन्तानं (सी. स्या.), सत्तानं (पी.)], वचनं न करोसि नो;

एवं तं अभियाचाम, पुन कयिरासि परियायं.

३९. एवं चे नो विहरतं, अन्तरायो न हेस्सति;

तुय्हञ्चापि [वापि (स्या. पी. क.)] महाराज, मय्हञ्च [वा (बहूसु)] रट्ठवड्ढन;

अप्पेव नाम पस्सेमु [पस्सेम (सी. स्या. पी.)], अहोरतानमच्चयेति.

जवनहंसजातकं ततियं.