४६६. समुद्दवाणिजजातकं (३)

२५. कसन्ति वपन्ति ते जना, मनुजा कम्मफलूपजीविनो;

नयिमस्स दीपकस्स भागिनो, जम्बुदीपा इदमेव नो वरं.

२६. तिपञ्चरत्तूपगतम्हि चन्दे, वेगो महा हेहिति सागरस्स;

उप्लविस्सं दीपमिमं उळारं, मा वो वधी गच्छथ लेणमञ्ञं.

२७. न जातुयं सागरवारिवेगो, उप्लविस्सं दीपमिमं उळारं;

तं मे निमित्तेहि बहूहि दिट्ठं, मा भेथ किं सोचथ मोदथव्हो [मोदथ वो (क.) ६.३८ मोग्गल्लानसुत्तं पस्सितब्बं].

२८. पहूतभक्खं बहुअन्नपानं, पत्तत्थ आवासमिमं उळारं;

न वो भयं पटिपस्सामि किञ्चि, आपुत्तपुत्तेहि पमोदथव्हो.

२९. यो देवोयं दक्खिणायं [दक्खिणस्सं (सी.)] दिसायं, खेमन्ति पक्कोसति तस्स सच्चं;

न उत्तरो वेदि भयाभयस्स, मा भेथ किं सोचथ मोदथव्हो.

३०. यथा इमे विप्पवदन्ति यक्खा, एको भयं संसति खेममेको;

तदिङ्घ मय्हं वचनं सुणाथ, खिप्पं लहुं मा विनस्सिम्ह सब्बे.

३१. सब्बे समागम्म करोम नावं, दोणिं दळ्हं सब्बयन्तूपपन्नं;

सचे अयं दक्खिणो सच्चमाह, मोघं पटिक्कोसति उत्तरोयं;

सा चेव नो हेहिति आपदत्था, इमञ्च दीपं न परिच्चजेम.

३२. सचे च खो उत्तरो सच्चमाह, मोघं पटिक्कोसति दक्खिणोयं;

तमेव नावं अभिरुय्ह सब्बे, एवं मयं सोत्थि तरेमु पारं.

३३. न वे सुगण्हं पठमेन सेट्ठं, कनिट्ठमापाथगतं गहेत्वा;

यो चीध तच्छं [मज्झं (सी. स्या. पी.)] पविचेय्य गण्हति [गण्हि (क.)], स वे नरो सेट्ठमुपेति ठानं.

३४. यथापि ते सागरवारिमज्झे, सकम्मुना सोत्थि वहिंसु वाणिजा;

अनागतत्थं पटिविज्झियान, अप्पम्पि नाच्चेति स भूरिपञ्ञो.

३५. बाला च मोहेन रसानुगिद्धा, अनागतं अप्पटिविज्झियत्थं;

पच्चुप्पन्ने सीदन्ति अत्थजाते, समुद्दमज्झे यथा ते मनुस्सा.

३६. अनागतं पटिकयिराथ किच्चं, ‘‘मा मं किच्चं किच्चकाले ब्यधेसि’’;

तं तादिसं पटिकत [पटिकतं (क.), पटिगत (सी. अट्ठ.), पटिकच्च (?)] किच्चकारिं, न तं किच्चं किच्चकाले ब्यधेतीति.

समुद्दवाणिजजातकं ततियं.