४६७. कामजातकं (४)

३७. कामं कामयमानस्स, तस्स चे तं समिज्झति;

अद्धा पीतिमनो होति, लद्धा मच्चो यदिच्छति.

३८. कामं कामयमानस्स, तस्स चे तं समिज्झति;

ततो नं अपरं कामे, धम्मे तण्हंव विन्दति.

३९. गवंव सिङ्गिनो सिङ्गं, वड्ढमानस्स वड्ढति;

एवं मन्दस्स पोसस्स, बालस्स अविजानतो;

भिय्यो तण्हा पिपासा च, वड्ढमानस्स वड्ढति.

४०. पथब्या सालियवकं, गवस्सं [गवासं (सी. स्या. पी.)] दासपोरिसं;

दत्वा च [दत्वापि (सी. स्या.), दत्वा वा (पी.)] नालमेकस्स, इति विद्वा [विद्धा (स्या.)] समं चरे.

४१. राजा पसय्ह पथविं विजित्वा, ससागरन्तं महिमावसन्तो;

ओरं समुद्दस्स अतित्तरूपो [अतित्तिरूपो (क.)], पारं समुद्दस्सपि पत्थयेथ.

४२. याव अनुस्सरं कामे, मनसा तित्ति नाज्झगा;

ततो निवत्ता पटिकम्म दिस्वा, ते वे सुतित्ता ये [तित्ता (सी. स्या. पी.)] पञ्ञाय तित्ता.

४३. पञ्ञाय तित्तिनं [तित्तीनं (सी. स्या.)] सेट्ठं, न सो कामेहि तप्पति;

पञ्ञाय तित्तं पुरिसं, तण्हा न कुरुते वसं.

४४. अपचिनेथेव कामानं [कामानि (सी. स्या. पी.)], अप्पिच्छस्स अलोलुपो;

समुद्दमत्तो पुरिसो, न सो कामेहि तप्पति.

४५. रथकारोव चम्मस्स, परिकन्तं उपाहनं;

यं यं चजति [जहति (स्या. क.)] कामानं, तं तं सम्पज्जते सुखं;

सब्बं चे सुखमिच्छेय्य, सब्बे कामे परिच्चजे.

४६. अट्ठ ते भासिता गाथा, सब्बा होन्ति सहस्सियो [सहस्सिया (?) उपरि सुतसोमजातके तथा दिस्सति];

पटिगण्ह महाब्रह्मे, साधेतं तव भासितं.

४७. न मे अत्थो सहस्सेहि, सतेहि नहुतेहि वा;

पच्छिमं भासतो गाथं, कामे मे न रतो मनो.

४८. भद्रको [सद्दो (सी.)] वतायं माणवको, सब्बलोकविदू मुनि;

यो इमं तण्हं [यो तण्हं (सी. स्या.)] दुक्खजननिं, परिजानाति पण्डितोति.

कामजातकं चतुत्थं.