४४९. मट्ठकुण्डलीजातकं (११)
११५. अलङ्कतो मट्ठकुण्डली [मट्टकुण्डली (सी. पी.)], मालधारी [मालभारी (सी. पी.)] हरिचन्दनुस्सदो;
बाहा पग्गय्ह कन्दसि, वनमज्झे किं दुक्खितो तुवं.
११६. सोवण्णमयो पभस्सरो, उप्पन्नो रथपञ्जरो मम;
तस्स चक्कयुगं न विन्दामि, तेन दुक्खेन जहामि जीवितं.
११७. सोवण्णमयं मणीमयं, लोहमयं अथ रूपियामयं;
[आचिक्ख मे भद्दमाणव (वि. व. १२०९)] पावद रथं करिस्सामि [कारयामि (सी. पी.)] ते [आचिक्ख मे भद्दमाणव (वि. व. १२०९)], चक्कयुगं पटिपादयामि तं.
११८. सो [अथ (स्या.)] माणवो तस्स पावदि, चन्दिमसूरिया [चन्दिमसूरिया (स्या.)] उभयेत्थ भातरो [दिस्सरे (वि. व. १२१०)];
सोवण्णमयो रथो मम, तेन चक्कयुगेन सोभति.
११९. बालो खो त्वंसि माणव, यो त्वं पत्थयसे अपत्थियं;
मञ्ञामि तुवं मरिस्ससि, न हि त्वं लच्छसि चन्दसूरिये.
१२०. गमनागमनम्पि दिस्सति, वण्णधातु उभयेत्थ वीथियो;
पेतो पन नेव दिस्सति, को नु खो [को निध (वि. व. १२१२)] कन्दतं बाल्यतरो.
१२१. सच्चं खो वदेसि माणव, अहमेव कन्दतं बाल्यतरो;
चन्दं विय दारको रुदं, पेतं कालकताभिपत्थये.
१२२. आदित्तं वत मं सन्तं, घतसित्तंव पावकं;
वारिना विय ओसिञ्चं, सब्बं निब्बापये दरं.
१२३. अब्बही [अब्बुहि (स्या.), अब्भुळ्हं (क.)] वत मे सल्लं, यमासि हदयस्सितं [सोकं हदयनिस्सितं (वि. व. १२१५)];
यो मे सोकपरेतस्स, पुत्तसोकं अपानुदि.
१२४. सोहं अब्बूळ्हसल्लोस्मि, वीतसोको अनाविलो;
न सोचामि न रोदामि, तव सुत्वान माणवाति.
मट्ठकुण्डलीजातकं एकादसमं.