४५०. बिलारकोसियजातकं (१२)

१२५. अपचन्तापि दिच्छन्ति, सन्तो लद्धान भोजनं;

किमेव त्वं पचमानो, यं न दज्जा न तं समं.

१२६. मच्छेरा च पमादा च, एवं दानं न दिय्यति;

पुञ्ञं आकङ्खमानेन, देय्यं होति विजानता.

१२७. यस्सेव भीतो न ददाति मच्छरी, तदेवाददतो भयं;

जिघच्छा च पिपासा च, यस्स भायति मच्छरी;

तमेव बालं फुसति, अस्मिं लोके परम्हि च.

१२८. तस्मा विनेय्य मच्छेरं, दज्जा दानं मलाभिभू;

पुञ्ञानि परलोकस्मिं, पतिट्ठा होन्ति पाणिनं.

१२९. दुद्ददं ददमानानं, दुक्करं कम्म कुब्बतं;

असन्तो नानुकुब्बन्ति, सतं धम्मो दुरन्नयो.

१३०. तस्मा सतञ्च असतं [असतञ्च (सी. स्या. पी.)], नाना होति इतो गति;

असन्तो निरयं यन्ति, सन्तो सग्गपरायना.

१३१. अप्पस्मेके [अप्पम्पेके (स्या.)] पवेच्छन्ति, बहुनेके न दिच्छरे;

अप्पस्मा दक्खिणा दिन्ना, सहस्सेन समं मिता.

१३२. धम्मं चरे योपि समुञ्छकं चरे, दारञ्च पोसं ददमप्पकस्मिं [ददं अप्पकस्मिपि (पी.)];

सतं सहस्सानं सहस्सयागिनं, कलम्पि नाग्घन्ति तथाविधस्स ते.

१३३. केनेस यञ्ञो विपुलो महग्घतो [महग्गतो (सं. नि. १.३२)], समेन दिन्नस्स न अग्घमेति;

कथं सतं सहस्सानं [कथं सहस्सानं (सी. स्या. पी.)] सहस्सयागिनं, कलम्पि नाग्घन्ति तथाविधस्स ते.

१३४. ददन्ति हेके विसमे निविट्ठा, छेत्वा [झत्वा (सी. पी.), घत्वा (स्या.)] वधित्वा अथ सोचयित्वा;

सा दक्खिणा अस्सुमुखा सदण्डा, समेन दिन्नस्स न अग्घमेति;

एवं सतं सहस्सानं [एवं सहस्सानं (सी. स्या. पी.)] सहस्सयागिनं, कलम्पि नाग्घन्ति तथाविधस्स तेति.

बिलारकोसियजातकं द्वादसमं.