४४६. तक्कलजातकं (८)

८२. न तक्कला सन्ति न आलुवानि [आलुपानि (सी. स्या. पी.)], न बिळालियो न कळम्बानि तात;

एको अरञ्ञम्हि सुसानमज्झे, किमत्थिको तात खणासि कासुं.

८३. पितामहो तात सुदुब्बलो ते, अनेकब्याधीहि दुखेन फुट्ठो;

तमज्जहं निखणिस्सामि सोब्भे, न हिस्स तं जीवितं रोचयामि.

८४. सङ्कप्पमेतं पटिलद्ध पापकं, अच्चाहितं कम्म करोसि लुद्दं;

मयापि तात पटिलच्छसे तुवं, एतादिसं कम्म जरूपनीतो;

तं कुल्लवत्तं अनुवत्तमानो, अहम्पि तं निखणिस्सामि सोब्भे.

८५. फरुसाहि वाचाहि पकुब्बमानो, आसज्ज मं त्वं वदसे कुमार;

पुत्तो ममं ओरसको समानो, अहितानुकम्पी मम त्वंसि पुत्त.

८६. न ताहं [त्याहं (स्या.)] तात अहितानुकम्पी, हितानुकम्पी ते अहम्पि [अहञ्हि (स्या.)] तात;

पापञ्च तं कम्म पकुब्बमानं, अरहामि नो वारयितुं ततो.

८७. यो मातरं वा पितरं सविट्ठ [मातरं पितरं वा वसिट्ठ (सी. पी.)], अदूसके हिंसति पापधम्मो;

कायस्स भेदा अभिसम्परायं, असंसयं सो निरयं उपेति [परेति (सी. पी.)].

८८. यो मातरं वा पितरं सविट्ठ, अन्नेन पानेन उपट्ठहाति;

कायस्स भेदा अभिसम्परायं, असंसयं सो सुगतिं उपेति.

८९. न मे त्वं पुत्त अहितानुकम्पी, हितानुकम्पी मे [मम (?)] त्वंसि पुत्त;

अहञ्च तं मातरा वुच्चमानो, एतादिसं कम्म करोमि लुद्दं.

९०. या ते सा भरिया अनरियरूपा, माता ममेसा सकिया जनेत्ति;

निद्धापये [निद्धामसे (पी.)] तञ्च सका अगारा, अञ्ञम्पि ते सा दुखमावहेय्य.

९१. या ते सा भरिया अनरियरूपा, माता ममेसा सकिया जनेत्ति;

दन्ता करेणूव वसूपनीता, सा पापधम्मा पुनरावजातूति.

तक्कलजातकं अट्ठमं.