४४५. निग्रोधजातकं (७)

७२. न वाहमेतं [न चाहमेतं (सी.)] जानामि, को वायं कस्स वाति वा [चाति वा (सी.)];

यथा साखो चरि [वदी (सी. स्या. पी.)] एवं, निग्रोध किन्ति मञ्ञसि.

७३. ततो गलविनीतेन, पुरिसा नीहरिंसु मं;

दत्वा मुखपहारानि, साखस्स वचनंकरा.

७४. एतादिसं दुम्मतिना, अकतञ्ञुन दुब्भिना;

कतं अनरियं साखेन, सखिना ते जनाधिप.

७५. न वाहमेतं जानामि, नपि मे कोचि संसति;

यं मे त्वं सम्म अक्खासि, साखेन कारणं [कड्ढनं (सी. स्या.)] कतं.

७६. सखीनं साजीवकरो, मम साखस्स चूभयं;

त्वं नोसिस्सरियं दाता, मनुस्सेसु महन्ततं;

तयामा लब्भिता इद्धी, एत्थ मे नत्थि संसयो.

७७. यथापि बीजमग्गिम्हि, डय्हति न विरूहति;

एवं कतं असप्पुरिसे, नस्सति न विरूहति.

७८. कतञ्ञुम्हि च पोसम्हि, सीलवन्ते अरियवुत्तिने;

सुखेत्ते विय बीजानि, कतं तम्हि न नस्सति.

७९. इमं जम्मं नेकतिकं, असप्पुरिसचिन्तकं;

हनन्तु साखं सत्तीहि, नास्स इच्छामि जीवितं.

८०. खमतस्स महाराज, पाणा न पटिआनया [दुप्पटिआनया (सी. स्या. पी.)];

खम देव असप्पुरिसस्स, नास्स इच्छामहं वधं.

८१. निग्रोधमेव सेवेय्य, न साखमुपसंवसे;

निग्रोधस्मिं मतं सेय्यो, यञ्चे साखस्मि जीवितन्ति.

निग्रोधजातकं सत्तमं.