४४५. निग्रोधजातकं (७)
७२. न वाहमेतं [न चाहमेतं (सी.)] जानामि, को वायं कस्स वाति वा [चाति वा (सी.)];
यथा साखो चरि [वदी (सी. स्या. पी.)] एवं, निग्रोध किन्ति मञ्ञसि.
७३. ततो गलविनीतेन, पुरिसा नीहरिंसु मं;
दत्वा मुखपहारानि, साखस्स वचनंकरा.
७४. एतादिसं दुम्मतिना, अकतञ्ञुन दुब्भिना;
कतं अनरियं साखेन, सखिना ते जनाधिप.
७५. न वाहमेतं जानामि, नपि मे कोचि संसति;
यं मे त्वं सम्म अक्खासि, साखेन कारणं [कड्ढनं (सी. स्या.)] कतं.
७६. सखीनं साजीवकरो, मम साखस्स चूभयं;
त्वं नोसिस्सरियं दाता, मनुस्सेसु महन्ततं;
तयामा लब्भिता इद्धी, एत्थ मे नत्थि संसयो.
७७. यथापि बीजमग्गिम्हि, डय्हति न विरूहति;
एवं कतं असप्पुरिसे, नस्सति न विरूहति.
७८. कतञ्ञुम्हि च पोसम्हि, सीलवन्ते अरियवुत्तिने;
सुखेत्ते विय बीजानि, कतं तम्हि न नस्सति.
७९. इमं जम्मं नेकतिकं, असप्पुरिसचिन्तकं;
हनन्तु साखं सत्तीहि, नास्स इच्छामि जीवितं.
८०. खमतस्स महाराज, पाणा न पटिआनया [दुप्पटिआनया (सी. स्या. पी.)];
खम देव असप्पुरिसस्स, नास्स इच्छामहं वधं.
८१. निग्रोधमेव सेवेय्य, न साखमुपसंवसे;
निग्रोधस्मिं मतं सेय्यो, यञ्चे साखस्मि जीवितन्ति.
निग्रोधजातकं सत्तमं.