४४४. कण्हदीपायनजातकं (६)
६२. सत्ताहमेवाहं पसन्नचित्तो, पुञ्ञत्थिको आचरिं [अचरिं (सी. स्या. पी.)] ब्रह्मचरियं;
अथापरं यं चरितं ममेदं [मम यिदं (स्या.), ममायिदं (पी.)], वस्सानि पञ्ञास समाधिकानि;
अकामको वापि [वाहि (पी. क.)] अहं चरामि, एतेन सच्चेन सुवत्थि होतु;
हतं विसं जीवतु यञ्ञदत्तो.
६३. यस्मा दानं नाभिनन्दिं कदाचि, दिस्वानहं अतिथिं वासकाले;
न चापि मे अप्पियतं अवेदुं, बहुस्सुता समणब्राह्मणा च.
अकामको वापि अहं ददामि, एतेन सच्चेन सुवत्थि होतु;
हतं विसं जीवतु यञ्ञदत्तो.
६४. आसीविसो तात पहूततेजो, यो तं अदंसी [अडंसी (स्या.)] सचरा [बिलरा (सी.), पिळारा (स्या.), पतरा (पी.)] उदिच्च;
तस्मिञ्च मे अप्पियताय अज्ज, पितरि च ते नत्थि कोचि विसेसो;
एतेन सच्चेन सुवत्थि होतु, हतं विसं जीवतु यञ्ञदत्तो.
६५. सन्ता दन्तायेव [दन्ता सन्ता ये च (स्या. क.)] परिब्बजन्ति, अञ्ञत्र कण्हा नत्थाकामरूपा [अनकामरूपा (सी. स्या. पी.)];
दीपायन किस्स जिगुच्छमानो, अकामको चरसि ब्रह्मचरियं.
६६. सद्धाय निक्खम्म पुनं निवत्तो, सो एळमूगोव बालो [एळमूगो चपलो (स्या. क.)] वतायं;
एतस्स वादस्स जिगुच्छमानो, अकामको चरामि ब्रह्मचरियं;
विञ्ञुप्पसत्थञ्च सतञ्च ठानं [विञ्ञूपसत्थं वसितं च ठानं (क.)], एवम्पहं पुञ्ञकरो भवामि.
६७. समणे तुवं ब्राह्मणे अद्धिके च, सन्तप्पयासि अन्नपानेन भिक्खं;
ओपानभूतंव घरं तव यिदं, अन्नेन पानेन उपेतरूपं;
अथ किस्स वादस्स जिगुच्छमानो, अकामको दानमिमं ददासि.
६८. पितरो च मे आसुं पितामहा च, सद्धा अहुं दानपती वदञ्ञू;
तं कुल्लवत्तं अनुवत्तमानो, माहं कुले अन्तिमगन्धनो [गन्धिनो (स्या. पी. क.), गन्धिनी (सी.)] अहुं;
एतस्स वादस्स जिगुच्छमानो, अकामको दानमिमं ददामि.
६९. दहरिं कुमारिं असमत्थपञ्ञं, यं तानयिं ञातिकुला सुगत्ते;
न चापि मे अप्पियतं अवेदि, अञ्ञत्र कामा परिचारयन्ता [परिचारयन्ती (सी. पी.)];
अथ केन वण्णेन मया ते भोति, संवासधम्मो अहु एवरूपो.
७०. आरा दूरे नयिध कदाचि अत्थि, परम्परा नाम कुले इमस्मिं;
तं कुल्लवत्तं अनुवत्तमाना, माहं कुले अन्तिमगन्धिनी अहुं;
एतस्स वादस्स जिगुच्छमाना, अकामिका पद्धचराम्हि [पट्ठचराम्हि (स्या. क.)] तुय्हं.
७१. मण्डब्य भासिं यमभासनेय्यं [भासिस्सं अभासनेय्यं (सी. स्या. पी.), भासिस्स’मभासनेय्यं (?)], तं खम्यतं पुत्तकहेतु मज्ज;
पुत्तपेमा न इध परत्थि किञ्चि, सो नो अयं जीवति यञ्ञदत्तोति.
कण्हदीपायनजातकं [मण्डब्यजातकं (स्या. क.)] छट्ठं.