४४१. चतुपोसथियजातकं (३)

२४. यो कोपनेय्ये न करोति कोपं, न कुज्झति सप्पुरिसो कदाचि;

कुद्धोपि सो नाविकरोति कोपं, तं वे नरं समणमाहु [समणं आहु (सी.)] लोके.

२५. ऊनूदरो यो सहते जिघच्छं, दन्तो तपस्सी मितपानभोजनो;

आहारहेतु न करोति पापं, तं वे नरं समणमाहु लोके.

२६. खिड्डं रतिं विप्पजहित्वान सब्बं, न चालिकं भाससि किञ्चि लोके;

विभूसट्ठाना विरतो मेथुनस्मा, तं वे नरं समणमाहु लोके.

२७. परिग्गहं लोभधम्मञ्च सब्बं, यो वे परिञ्ञाय परिच्चजेति;

दन्तं ठितत्तं अममं निरासं, तं वे नरं समणमाहु लोके.

२८. पुच्छाम कत्तारमनोमपञ्ञं [मनोमपञ्ञ (स्या. क.)], कथासु नो विग्गहो अत्थि जातो;

छिन्दज्ज कङ्खं विचिकिच्छितानि, तदज्ज [तयाज्ज (सी.)] कङ्खं वितरेमु सब्बे.

२९. ये पण्डिता अत्थदसा भवन्ति, भासन्ति ते योनिसो तत्थ काले;

कथं नु कथानं अभासितानं, अत्थं नयेय्युं कुसला जनिन्दा.

३०. कथं हवे भासति नागराजा, गरुळो पन वेनतेय्यो किमाह;

गन्धब्बराजा पन किं वदेसि, कथं पन कुरूनं राजसेट्ठो.

३१. खन्तिं हवे भासति नागराजा, अप्पाहारं गरुळो वेनतेय्यो;

गन्धब्बराजा रतिविप्पहानं, अकिञ्चनं कुरूनं राजसेट्ठो.

३२. सब्बानि एतानि सुभासितानि, न हेत्थ दुब्भासितमत्थि किञ्चि;

यस्मिञ्च एतानि पतिट्ठितानि, अराव नाभ्या सुसमोहितानि;

चतुब्भि धम्मेहि समङ्गिभूतं, तं वे नरं समणमाहु लोके.

३३. तुवञ्हि [तुवं नु (सी. पी.)] सेट्ठो त्वमनुत्तरोसि, त्वं धम्मगू धम्मविदू सुमेधो;

पञ्ञाय पञ्हं समधिग्गहेत्वा, अच्छेच्छि धीरो विचिकिच्छितानि;

अच्छेच्छि कङ्खं विचिकिच्छितानि, चुन्दो यथा नागदन्तं खरेन.

३४. नीलुप्पलाभं विमलं अनग्घं, वत्थं इदं धूमसमानवण्णं;

पञ्हस्स वेय्याकरणेन तुट्ठो, ददामि ते धम्मपूजाय धीर.

३५. सुवण्णमालं सतपत्तफुल्लितं, सकेसरं रत्नसहस्समण्डितं;

पञ्हस्स वेय्याकरणेन तुट्ठो, ददामि ते धम्मपूजाय धीर.

३६. मणिं अनग्घं रुचिरं पभस्सरं, कण्ठावसत्तं [वसितं (क.)] मणिभूसितं मे;

पञ्हस्स वेय्याकरणेन तुट्ठो, ददामि ते धम्मपूजाय धीर.

३७. गवं सहस्सं उसभञ्च नागं, आजञ्ञयुत्ते च रथे दस इमे;

पञ्हस्स वेय्याकरणेन तुट्ठो, ददामि ते गामवरानि सोळस.

३८. सारिपुत्तो तदा नागो, सुपण्णो पन कोलितो;

गन्धब्बराजा अनुरुद्धो, राजा आनन्द पण्डितो;

विधुरो बोधिसत्तो च, एवं धारेथ जातकन्ति.

चतुपोसथियजातकं ततियं.