४३९. चतुद्वारजातकं (१)

१. चतुद्वारमिदं नगरं, आयसं दळ्हपाकारं;

ओरुद्धपटिरुद्धोस्मि, किं पापं पकतं मया.

२. सब्बे अपिहिता द्वारा, ओरुद्धोस्मि यथा दिजो;

किमाधिकरणं यक्ख, चक्काभिनिहतो अहं.

३. लद्धा सतसहस्सानि, अतिरेकानि वीसति;

अनुकम्पकानं ञातीनं, वचनं सम्म नाकरि.

४. लङ्घिं समुद्दं पक्खन्दि, सागरं अप्पसिद्धिकं;

चतुब्भि अट्ठज्झगमा, अट्ठाहिपि च सोळस.

५. सोळसाहि च बात्तिंस, अत्रिच्छं चक्कमासदो;

इच्छाहतस्स पोसस्स, चक्कं भमति मत्थके.

६. उपरिविसाला दुप्पूरा, इच्छा विसटगामिनी [विसटगामिनिं (पी. क.)];

ये च तं अनुगिज्झन्ति, ते होन्ति चक्कधारिनो.

७. बहुभण्डं [बहुं भण्डं (सी. पी.)] अवहाय, मग्गं अप्पटिवेक्खिय;

येसञ्चेतं असङ्खातं, ते होन्ति चक्कधारिनो.

८. कम्मं समेक्खे विपुलञ्च भोगं, इच्छं न सेवेय्य अनत्थसंहितं;

करेय्य वाक्यं अनुकम्पकानं, तं तादिसं नातिवत्तेय्य चक्कं.

९. कीवचिरं नु मे यक्ख, चक्कं सिरसि ठस्सति;

कति वस्ससहस्सानि, तं मे अक्खाहि पुच्छितो.

१०. अतिसरो पच्चसरो [अच्चसरो (सी. स्या. पी.)], मित्तविन्द सुणोहि मे;

चक्कं ते सिरसि [सिरस्मि (स्या.)] माविद्धं, न तं जीवं पमोक्खसीति.

चतुद्वारजातकं पठमं.