९. अन्तरामलसुत्तं

८८. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘तयोमे, भिक्खवे, अन्तरामला अन्तराअमित्ता अन्तरासपत्ता अन्तरावधका अन्तरापच्चत्थिका. कतमे तयो? लोभो, भिक्खवे, अन्तरामलो अन्तराअमित्तो अन्तरासपत्तो अन्तरावधको अन्तरापच्चत्थिको. दोसो, भिक्खवे, अन्तरामलो अन्तराअमित्तो अन्तरासपत्तो अन्तरावधको अन्तरापच्चत्थिको. मोहो, भिक्खवे, अन्तरामलो अन्तराअमित्तो अन्तरासपत्तो अन्तरावधको अन्तरापच्चत्थिको. इमे खो, भिक्खवे, तयो अन्तरामला अन्तराअमित्ता अन्तरासपत्ता अन्तरावधका अन्तरापच्चत्थिका’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘अनत्थजननो लोभो, लोभो चित्तप्पकोपनो;

भयमन्तरतो जातं, तं जनो नावबुज्झति.

‘‘लुद्धो अत्थं न जानाति, लुद्धो धम्मं न पस्सति;

अन्धतमं [अन्धं तमं (सी.)] तदा होति, यं लोभो सहते नरं.

‘‘यो च लोभं पहन्त्वान, लोभनेय्ये न लुब्भति;

लोभो पहीयते तम्हा, उदबिन्दूव पोक्खरा.

‘‘अनत्थजननो दोसो, दोसो चित्तप्पकोपनो;

भयमन्तरतो जातं, तं जनो नावबुज्झति.

‘‘दुट्ठो अत्थं न जानाति, दुट्ठो धम्मं न पस्सति;

अन्धतमं तदा होति, यं दोसो सहते नरं.

‘‘यो च दोसं पहन्त्वान, दोसनेय्ये न दुस्सति;

दोसो पहीयते तम्हा, तालपक्कंव बन्धना.

‘‘अनत्थजननो मोहो, मोहो चित्तप्पकोपनो;

भयमन्तरतो जातं, तं जनो नावबुज्झति.

‘‘मूळ्हो अत्थं न जानाति, मूळ्हो धम्मं न पस्सति;

अन्धतमं तदा होति, यं मोहो सहते नरं.

‘‘यो च मोहं पहन्त्वान, मोहनेय्ये न मुय्हति;

मोहं विहन्ति सो सब्बं, आदिच्चोवुदयं तम’’न्ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. नवमं.