६. असुभानुपस्सीसुत्तं

८५. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘असुभानुपस्सी, भिक्खवे, कायस्मिं विहरथ; आनापानस्सति च वो अज्झत्तं परिमुखं सूपट्ठिता होतु; सब्बसङ्खारेसु अनिच्चानुपस्सिनो विहरथ. असुभानुपस्सीनं, भिक्खवे, कायस्मिं विहरतं यो सुभाय धातुया रागानुसयो सो पहीयति [पहिय्यति (क.)]. आनापानस्सतिया अज्झत्तं परिमुखं सूपट्ठितिताय ये बाहिरा वितक्कासया विघातपक्खिका, ते न होन्ति. सब्बसङ्खारेसु अनिच्चानुपस्सीनं विहरतं या अविज्जा सा पहीयति, या विज्जा सा उप्पज्जती’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘असुभानुपस्सी कायस्मिं, आनापाने पटिस्सतो;

सब्बसङ्खारसमथं, पस्सं आतापि सब्बदा.

‘‘स वे सम्मद्दसो भिक्खु, यतो तत्थ विमुच्चति;

अभिञ्ञावोसितो सन्तो, स वे योगातिगो मुनी’’ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. छट्ठं.