८. भिदुरसुत्तं

७७. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘भिदुरायं [भिन्दन्तायं (स्या. पी. क.)], भिक्खवे, कायो, विञ्ञाणं विरागधम्मं, सब्बे उपधी अनिच्चा दुक्खा विपरिणामधम्मा’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘कायञ्च भिदुरं [भिन्दन्तं (स्या. पी. क.)] ञत्वा, विञ्ञाणञ्च विरागुनं [विरागिकं (क. सी.), पभङ्गुणं (स्या.)];

उपधीसु भयं दिस्वा, जातिमरणमच्चगा;

सम्पत्वा परमं सन्तिं, कालं कङ्खति भावितत्तो’’ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. अट्ठमं.