१०. परिहानसुत्तं

७९. वुत्तञ्हेतं भगवता, वुत्तमरहताति मे सुतं –

‘‘तयोमे, भिक्खवे, धम्मा सेखस्स भिक्खुनो परिहानाय संवत्तन्ति. कतमे तयो? इध, भिक्खवे, सेखो भिक्खु कम्मारामो होति, कम्मरतो, कम्मारामतमनुयुत्तो; भस्सारामो होति, भस्सरतो, भस्सारामतमनुयुत्तो; निद्दारामो होति, निद्दारतो, निद्दारामतमनुयुत्तो. इमे खो, भिक्खवे, तयो धम्मा सेखस्स भिक्खुनो परिहानाय संवत्तन्ति.

‘‘तयोमे, भिक्खवे, धम्मा सेखस्स भिक्खुनो अपरिहानाय संवत्तन्ति. कतमे तयो? इध, भिक्खवे, सेखो भिक्खु न कम्मारामो होति, न कम्मरतो, न कम्मारामतमनुयुत्तो; न भस्सारामो होति, न भस्सरतो, न भस्सारामतमनुयुत्तो; न निद्दारामो होति, न निद्दारतो, न निद्दारामतमनुयुत्तो. इमे खो, भिक्खवे, तयो धम्मा सेखस्स भिक्खुनो अपरिहानाय संवत्तन्ती’’ति. एतमत्थं भगवा अवोच. तत्थेतं इति वुच्चति –

‘‘कम्मारामो भस्सारामो [भस्सरतो (सब्बथ)], निद्दारामो च उद्धतो;

अभब्बो तादिसो भिक्खु, फुट्ठुं सम्बोधिमुत्तमं.

‘‘तस्मा हि अप्पकिच्चस्स, अप्पमिद्धो अनुद्धतो;

भब्बो सो तादिसो भिक्खु, फुट्ठुं सम्बोधिमुत्तम’’न्ति.

अयम्पि अत्थो वुत्तो भगवता, इति मे सुतन्ति. दसमं.

ततियो वग्गो निट्ठितो.

तस्सुद्दानं –

द्वे दिट्ठी निस्सरणं रूपं, पुत्तो अवुट्ठिकेन च;

सुखा च भिदुरो [भिन्दना (सब्बत्थ)] धातु, परिहानेन ते दसाति.