५. सोणपण्डितचरिया

४२. ‘‘पुनापरं यदा होमि, नगरे ब्रह्मवड्ढने;

तत्थ कुलवरे सेट्ठे, महासाले अजायहं.

४३. ‘‘तदापि लोकं दिस्वान, अन्धीभूतं तमोत्थटं;

चित्तं भवतो पतिकुटति, तुत्तवेगहतं विय.

४४. ‘‘दिस्वान विविधं पापं, एवं चिन्तेसहं तदा;

‘कदाहं गेहा निक्खम्म, पविसिस्सामि काननं’.

४५. ‘‘तदापि मं निमन्तेसुं, कामभोगेहि ञातयो;

तेसम्पि छन्दमाचिक्खिं, ‘मा निमन्तेथ तेहि मं’.

४६. ‘‘यो मे कनिट्ठको भाता, नन्दो नामासि पण्डितो;

सोपि मं अनुसिक्खन्तो, पब्बज्जं समरोचयि.

४७. ‘‘अहं सोणो च नन्दो च, उभो मातापिता मम;

तदापि भोगे छड्डेत्वा, पाविसिम्हा महावन’’न्ति.

सोणपण्डितचरियं पञ्चमं.