४. भिसचरिया

३४. ‘‘पुनापरं यदा होमि, कासीनं पुरवरुत्तमे;

भगिनी च भातरो सत्त, निब्बत्ता सोत्थिये कुले.

३५. ‘‘एतेसं पुब्बजो आसिं, हिरीसुक्कमुपागतो;

भवं दिस्वान भयतो, नेक्खम्माभिरतो अहं.

३६. ‘‘मातापितूहि पहिता, सहाया एकमानसा;

कामेहि मं निमन्तेन्ति, ‘कुलवंसं धरेहि’ति.

३७. ‘‘यं तेसं वचनं वुत्तं, गिहीधम्मे सुखावहं;

तं मे अहोसि कठिनं, तत्त [सन्तत्त (क.)] फालसमं विय.

३८. ‘‘ते मं तदा उक्खिपन्तं, पुच्छिंसु पत्थितं मम;

‘किं त्वं पत्थयसे सम्म, यदि कामे न भुञ्जसि’.

३९. ‘‘तेसाहं एवमवचं, अत्थकामो हितेसिनं;

‘नाहं पत्थेमि गिहीभावं, नेक्खम्माभिरतो अहं’.

४०. ‘‘ते मय्हं वचनं सुत्वा, पितुमातु च सावयुं;

मातापिता एवमाहु, ‘सब्बेव पब्बजाम भो’.

४१. ‘‘उभो मातापिता मय्हं, भगिनी च सत्त भातरो;

अमितधनं छड्डयित्वा, पाविसिम्हा महावन’’न्ति.

भिसचरियं चतुत्थं.