३. अयोघरचरिया

२४. ‘‘पुनापरं यदा होमि, कासिराजस्स अत्रजो;

अयोघरम्हि संवड्ढो, नामेनासि अयोघरो.

२५. ‘‘दुक्खेन जीवितो लद्धो, संपीळे पतिपोसितो;

अज्जेव पुत्त पटिपज्ज, केवलं वसुधं इमं.

२६. ‘‘सरट्ठकं सनिगमं, सजनं वन्दित्व खत्तियं;

अञ्जलिं पग्गहेत्वान, इदं वचनमब्रविं.

२७. ‘‘‘ये केचि महिया सत्ता, हीनमुक्कट्ठमज्झिमा;

निरारक्खा सके गेहे, वड्ढन्ति सकञातिभि.

२८. ‘‘‘इदं लोके उत्तरियं, संपीळे मम पोसनं;

अयोघरम्हि संवड्ढो, अप्पभे चन्दसूरिये.

२९. ‘‘‘पूतिकुणपसम्पुण्णा, मुच्चित्वा मातु कुच्छितो;

ततो घोरतरे दुक्खे, पुन पक्खित्तयोघरे.

३०. ‘‘‘यदिहं तादिसं पत्वा, दुक्खं परमदारुणं;

रज्जेसु यदि रज्जामि [रञ्जामि (सी.)], पापानं उत्तमो सियं.

३१. ‘‘‘उक्कण्ठितोम्हि कायेन, रज्जेनम्हि अनत्थिको;

निब्बुतिं परियेसिस्सं, यत्थ मं मच्चु न मद्दिये’.

३२. ‘‘एवाहं चिन्तयित्वान, विरवन्ते महाजने;

नागोव बन्धनं छेत्वा, पाविसिं काननं वनं.

३३. ‘‘मातापिता न मे देस्सा, नपि मे देस्सं महायसं;

सब्बञ्ञुतं पियं मय्हं, तस्मा रज्जं परिच्चजि’’न्ति.

अयोघरचरियं ततियं.