११. कण्हदीपायनचरिया

९२. ‘‘पुनापरं यदा होमि, कण्हदीपायनो इसि;

परोपञ्ञासवस्सानि, अनभिरतोचरिं अहं.

९३. ‘‘न कोचि एतं जानाति, अनभिरतिमनं मम;

अहञ्हि कस्सचि नाचिक्खिं, अरति मे चरति मानसे.

९४. ‘‘सब्रह्मचारी मण्डब्यो, सहायो मे महाइसि;

पुब्बकम्मसमायुत्तो, सूलमारोपनं लभि.

९५. ‘‘तमहं उपट्ठहित्वान, आरोग्यमनुपापयिं;

आपुच्छित्वान आगञ्छिं, यं मय्हं सकमस्समं.

९६. ‘‘सहायो ब्राह्मणो मय्हं, भरियं आदाय पुत्तकं;

तयो जना समागन्त्वा, आगञ्छुं पाहुनागतं.

९७. ‘‘सम्मोदमानो तेहि सह, निसिन्नो सकमस्समे;

दारको वट्टमनुक्खिपं, आसीविसमकोपयि.

९८. ‘‘ततो सो वट्टगतं मग्गं, अन्वेसन्तो कुमारको;

आसीविसस्स हत्थेन, उत्तमङ्गं परामसि.

९९. ‘‘तस्स आमसने कुद्धो, सप्पो विसबलस्सितो;

कुपितो परमकोपेन, अडंसि दारकं खणे.

१००. ‘‘सहदट्ठो आसीविसेन [अतिविसेन (पी. क.)], दारको पपति [पतति (क.)] भूमियं;

तेनाहं दुक्खितो आसिं, मम वाहसि तं दुक्खं.

१०१. ‘‘त्याहं अस्सासयित्वान, दुक्खिते सोकसल्लिते;

पठमं अकासिं किरियं, अग्गं सच्चं वरुत्तमं.

१०२. ‘‘‘सत्ताहमेवाहं पसन्नचित्तो, पुञ्ञत्थिको अचरिं ब्रह्मचरियं;

अथापरं यं चरितं ममेदं, वस्सानि पञ्ञाससमाधिकानि.

१०३. ‘‘‘अकामको वाहि अहं चरामि, एतेन सच्चेन सुवत्थि होतु;

हतं विसं जीवतु यञ्ञदत्तो’.

१०४. ‘‘सह सच्चे कते मय्हं, विसवेगेन वेधितो;

अबुज्झित्वान वुट्ठासि, अरोगो चासि माणवो;

सच्चेन मे समो नत्थि, एसा मे सच्चपारमी’’ति.

कण्हदीपायनचरियं एकादसमं.