९. अलीनसत्तुचरिया

७४. ‘‘पञ्चालरट्ठे नगरवरे, कपिलायं [कम्पिलायं (सी.), कप्पिलायं (स्या.)] पुरुत्तमे;

राजा जयद्दिसो नाम, सीलगुणमुपागतो.

७५. ‘‘तस्स रञ्ञो अहं पुत्तो, सुतधम्मो सुसीलवा;

अलीनसत्तो गुणवा, अनुरक्खपरिजनो सदा.

७६. ‘‘पिता मे मिगवं गन्त्वा, पोरिसादं उपागमि;

सो मे पितुमग्गहेसि, ‘भक्खोसि मम मा चलि’.

७७. ‘‘तस्स तं वचनं सुत्वा, भीतो तसितवेधितो;

ऊरुक्खम्भो अहु तस्स, दिस्वान पोरिसादकं.

७८. ‘‘मिगवं गहेत्वा मुञ्चस्सु, कत्वा आगमनं पुन;

ब्राह्मणस्स धनं दत्वा, पिता आमन्तयी ममं.

७९. ‘‘‘रज्जं पुत्त पटिपज्ज, मा पमज्जि पुरं इदं;

कतं मे पोरिसादेन, मम आगमनं पुन’.

८०. ‘‘मातापितू च वन्दित्वा, निम्मिनित्वान अत्तना;

निक्खिपित्वा धनुं खग्गं, पोरिसादं उपागमिं.

८१. ‘‘ससत्थहत्थूपगतं, कदाचि सो तसिस्सति;

तेन भिज्जिस्सति सीलं, परित्तासं [परितासं (सी.)] कते मयि.

८२. ‘‘सीलखण्डभया मय्हं, तस्स देस्सं न ब्याहरिं;

मेत्तचित्तो हितवादी, इदं वचनमब्रविं.

८३. ‘‘‘उज्जालेहि महाअग्गिं, पपतिस्सामि रुक्खतो;

त्वं पक्ककालमञ्ञाय [सुपक्ककालमञ्ञाय (पी.)], भक्खय मं पितामह’.

८४. ‘‘इति सीलवतं हेतु, नारक्खिं मम जीवितं;

पब्बाजेसिं चहं तस्स, सदा पाणातिपातिक’’न्ति.

अलीनसत्तुचरियं नवमं.