१०. सङ्खपालचरिया

८५. ‘‘पुनापरं यदा होमि, सङ्खपालो महिद्धिको;

दाठावुधो घोरविसो, द्विजिव्हो उरगाधिभू.

८६. ‘‘चतुप्पथे महामग्गे, नानाजनसमाकुले;

चतुरो अङ्गे अधिट्ठाय, तत्थ वासमकप्पयिं.

८७. ‘‘छविया चम्मेन मंसेन, नहारुअट्ठिकेहि वा;

यस्स एतेन करणीयं, दिन्नंयेव हरातु सो.

८८. ‘‘अद्दसंसु भोजपुत्ता, खरा लुद्दा अकारुणा;

उपगञ्छुं ममं तत्थ, दण्डमुग्गरपाणिनो.

८९. ‘‘नासाय विनिविज्झित्वा, नङ्गुट्ठे पिट्ठिकण्टके;

काजे आरोपयित्वान, भोजपुत्ता हरिंसु मं.

९०. ‘‘ससागरन्तं पथविं, सकाननं सपब्बतं;

इच्छमानो चहं तत्थ, नासावातेन झापये.

९१. ‘‘सूलेहि विनिविज्झन्ते, कोट्टयन्तेपि सत्तिभि;

भोजपुत्ते न कुप्पामि, एसा मे सीलपारमी’’ति.

सङ्खपालचरियं दसमं.

हत्थिनागवग्गो दुतियो.

तस्सुद्दानं –

हत्थिनागो भूरिदत्तो, चम्पेय्यो बोधि महिंसो;

रुरु मातङ्गो धम्मो च, अत्रजो च जयद्दिसो.

एते नव सीलबला, परिक्खारा पदेसिका;

जीवितं परिरक्खित्वा, सीलानि अनुरक्खिसं.

सङ्खपालस्स मे सतो, सब्बकालम्पि जीवितं;

यस्स कस्सचि निय्यत्तं, तस्मा सा सीलपारमीति.

सीलपारमिनिद्देसो निट्ठितो.