१०. सङ्खपालचरिया
८५. ‘‘पुनापरं यदा होमि, सङ्खपालो महिद्धिको;
दाठावुधो घोरविसो, द्विजिव्हो उरगाधिभू.
८६. ‘‘चतुप्पथे महामग्गे, नानाजनसमाकुले;
चतुरो अङ्गे अधिट्ठाय, तत्थ वासमकप्पयिं.
८७. ‘‘छविया चम्मेन मंसेन, नहारुअट्ठिकेहि वा;
यस्स एतेन करणीयं, दिन्नंयेव हरातु सो.
८८. ‘‘अद्दसंसु भोजपुत्ता, खरा लुद्दा अकारुणा;
उपगञ्छुं ममं तत्थ, दण्डमुग्गरपाणिनो.
८९. ‘‘नासाय विनिविज्झित्वा, नङ्गुट्ठे पिट्ठिकण्टके;
काजे आरोपयित्वान, भोजपुत्ता हरिंसु मं.
९०. ‘‘ससागरन्तं पथविं, सकाननं सपब्बतं;
इच्छमानो चहं तत्थ, नासावातेन झापये.
९१. ‘‘सूलेहि विनिविज्झन्ते, कोट्टयन्तेपि सत्तिभि;
भोजपुत्ते न कुप्पामि, एसा मे सीलपारमी’’ति.
सङ्खपालचरियं दसमं.
हत्थिनागवग्गो दुतियो.
तस्सुद्दानं –
हत्थिनागो भूरिदत्तो, चम्पेय्यो बोधि महिंसो;
रुरु मातङ्गो धम्मो च, अत्रजो च जयद्दिसो.
एते नव सीलबला, परिक्खारा पदेसिका;
जीवितं परिरक्खित्वा, सीलानि अनुरक्खिसं.
सङ्खपालस्स मे सतो, सब्बकालम्पि जीवितं;
यस्स कस्सचि निय्यत्तं, तस्मा सा सीलपारमीति.
सीलपारमिनिद्देसो निट्ठितो.