५. महिंसराजचरिया

३७. ‘‘पुनापरं यदा होमि, महिंसो पवनचारको;

पवड्ढकायो बलवा, महन्तो भीमदस्सनो.

३८. ‘‘पब्भारे गिरिदुग्गे [वनदुग्गे (सी.)] च, रुक्खमूले दकासये;

होतेत्थ ठानं महिंसानं, कोचि कोचि तहिं तहिं.

३९. ‘‘विचरन्तो ब्रहारञ्ञे, ठानं अद्दस भद्दकं;

तं ठानं उपगन्त्वान, तिट्ठामि च सयामि च.

४०. ‘‘अथेत्थ कपिमागन्त्वा, पापो अनरियो लहु;

खन्धे नलाटे भमुके, मुत्तेति ओहनेतितं.

४१. ‘‘सकिम्पि दिवसं दुतियं, ततियं चतुत्थम्पि च;

दूसेति मं सब्बकालं, तेन होमि उपद्दुतो.

४२. ‘‘ममं उपद्दुतं दिस्वा, यक्खो मं इदमब्रवि;

‘नासेहेतं छवं पापं, सिङ्गेहि च खुरेहि च’.

४३. ‘‘एवं वुत्ते तदा यक्खे, अहं तं इदमब्रविं;

‘किं त्वं मक्खेसि कुणपेन, पापेन अनरियेन मं.

४४. ‘‘‘यदिहं तस्स पकुप्पेय्यं, ततो हीनतरो भवे;

सीलञ्च मे पभिज्जेय्य, विञ्ञू च गरहेय्यु मं.

४५. ‘‘‘हीळिता जीविता वापि, परिसुद्धेन मतं वरं;

क्याहं जीवितहेतूपि, काहामिं परहेठनं’.

४६. ‘‘ममेवायं मञ्ञमानो, अञ्ञेपेवं करिस्सति;

तेव तस्स वधिस्सन्ति, सा मे मुत्ति भविस्सति.

४७. ‘‘हीनमज्झिमउक्कट्ठे, सहन्तो अवमानितं;

एवं लभति सप्पञ्ञो, मनसा यथा पत्थित’’न्ति.

महिंसराजचरियं पञ्चमं.