६. रुरुराजचरिया

४८. ‘‘पुनापरं यदा होमि, सुतत्तकनकसन्निभो;

मिगराजा रुरुनाम, परमसीलसमाहितो.

४९. ‘‘रम्मे पदेसे रमणीये, विवित्ते अमनुस्सके;

तत्थ वासं उपगञ्छिं, गङ्गाकूले मनोरमे.

५०. ‘‘अथ उपरि गङ्गाय, धनिकेहि परिपीळितो;

पुरिसो गङ्गाय पपति, ‘जीवामि वा मरामि वा’.

५१. ‘‘रत्तिन्दिवं सो गङ्गाय, वुय्हमानो महोदके;

रवन्तो करुणं रवं, मज्झे गङ्गाय गच्छति.

५२. ‘‘तस्साहं सद्दं सुत्वान, करुणं परिदेवतो;

गङ्गाय तीरे ठत्वान, अपुच्छिं ‘कोसि त्वं नरो’.

५३. ‘‘सो मे पुट्ठो च ब्याकासि, अत्तनो करणं तदा;

‘धनिकेहि भीतो तसितो, पक्खन्दोहं महानदिं’.

५४. ‘‘तस्स कत्वान कारुञ्ञं, चजित्वा मम जीवितं;

पविसित्वा नीहरिं तस्स, अन्धकारम्हि रत्तिया.

५५. ‘‘अस्सत्थकालमञ्ञाय, तस्साहं इदमब्रविं;

‘एकं तं वरं याचामि, मा मं कस्सचि पावद’.

५६. ‘‘नगरं गन्त्वान आचिक्खि, पुच्छितो धनहेतुको;

राजानं सो गहेत्वान, उपगञ्छि ममन्तिकं.

५७. ‘‘यावता करणं सब्बं, रञ्ञो आरोचितं मया;

राजा सुत्वान वचनं, उसुं तस्स पकप्पयि;

‘इधेव घातयिस्सामि, मित्तदुब्भिं [मित्तदूभिं (सी.)] अनारियं’.

५८. ‘‘तमहं अनुरक्खन्तो, निम्मिनिं मम अत्तना;

‘तिट्ठतेसो महाराज, कामकारो भवामि ते’.

५९. ‘‘अनुरक्खिं मम सीलं, नारक्खिं मम जीवितं;

सीलवा हि तदा आसिं, बोधियायेव कारणा’’ति.

रुरुराजचरियं छट्ठं.